Ayaktopu Argosu Sözlüğü

Beşiktaşsız Yaşamaktansa...

2010-01-30T15:13:00.001+02:00

Şimdilerde eskiden olduğu kadar doya doya maç izleyemiyorum, seçim süreci yaklaştığından beri ve alınan kötü sonuçlarla sahadan çok saha dışı ilgimizi çeker oldu, sonuçta sahadaki galibiyetler bir şekilde kazanılır dün akşam olduğu gibi ama saha dışında yani kongrede nasıl kazanacak Beşiktaş bundan derin şüphe duyuyorum, az önce Forza Beşiktaş sitesinde tv'dev izleyen arkadaşların yorumlarından birkaç tanesini takip edemeyenler için seçtim kendimce... Yıllardır takip ettiğim bir forum olduğu için az çok kişilere ve bakış açılarına da hakim olduğumdan, Beşiktaş adına en içten ve doğru yorumların bunlar olduğunu düşünüyorum, okuyanlara da ışık tutar umarım...

Fattih Dinç

Bu kadar çelişkili konuşulmaz. Hem borcun korkuttuğundan bahsediyor, hem de zarar gelmez diyor.
Olmaz, olamaz.

Ayıptır...

Ömer Demir

Amcamın rakısını verin sussun..

Sese bak aynı erman toroğlu

Burak Gönül

İşte 1 Şubatta birşey değişmez dinleyenler izleyin bir sözde başkan taraftarlarına bakın
Bir de Aksu'ya destek verenlere bakın. Bu ne ya adamın ağzı kayıyor herşeye basit diyor
Bu kadar basit bu kadar basit. Herşeyi tekrarlıyor papağan gibi
Şöyle kongre üyeleri başkan seçiyor

Onur Arıcı

usta yarın kongre üyeleri ayık kafayla gelirse Aksu alır yoksa zor bu iş...

Arif Erhan Yıldırım

İbrahim Altınsaya, Hasan Arata Cengiz Sarıkayaya bak , bide Asri Uzun denen kabadayı kılıklı ne idiüğü belirsin herife bak..
Aradaki fark işte bu kadar. eşkiya dünyaya hükümdar olmaz..

Cahit Akbulut

güzel başladı ender çolak.

bilançolara girdi.
ama üyelere anlatın ender bey,üyelere.. yönetim anlamaz konsolideden filan

işletme sermayesi ve özsermaye bitmiş, şirket batık resmen..

çok güzel gidiyor.

Eren Çataltepe

Gerizekalı yönetim Fulyanın 25 yıl boyunca kirası metrekare başına 17 dolarmış(sabit)

Gökhan Çakıcıoğlu

Ulan canimizi satmislar bizde hala dat diri dat diri derdindeymisiz sen tut yari fiyatina kirala birde 20 sene boyunca fiyat artisi yapma ulan yd ve safindakiler sizi toprak bile kabul etmeyecek...

Selçuk Maz

ibra edenlerin elleri kırılsın şeref yoksunları kendi şirketiniz olsa ibra eder miydiniz

Harun Gürcan

ibrayı zerre umursamıyorum da
ibra edilmiştir anonsundan sonra bravo diye şakşaklayanlar yok mu
hey gidi Beşiktaş
desene hükmünü bi paket sigaradan değersiz satılmış köpekler veriyor kırılasıca kalkan elleriyle
neyse yarına bakıyoruz

Kutay Bilgin

500 bin TL kar elde etmişiz,bravo büyük başarı !

Ersin Kurnaz

Saksakcilar sarmis yine dört yanimizi!
%65 cogunluk filan oldu.

Küfür edicem valla,zor tutuyorum kendimi.

Mustafa Türkmen

göz göre göre yalan söylüyorlar ve kimse buna dur diyemiyor inşallah yarın bu oyun son bulacak

Lider Özek

5 kupa aldık başarılıdır diyen ahmaklar var abi siz ne diyorsunuz ya

Onlara sorucaksın sen hiç şampiyonluk gördün mü basketbolda diye?

3 Türkiye Kupasını Beşiktaşa başarı olarak görenler var abi sinir krizi geçirmemek elde değil.

Havalar Serin Mevzular Derin...

2010-01-27T02:16:00.001+02:00

Önceki senelerde takım antreman yapmak için dahi stadımıza geldiğinde daha büyük kalabalıklar görmüştüm tribünün içinde destek olmak sebebiyle, dün akşam belki de bir daha hiç yaşamayacağım bir sahneye şahit oldum, resmi bir maçta tribünlerde sadece 1000 kadar taraftar vardı, çoğu da benim gibi protesto amacını ruhuyla birleştirmişti dondurucu soğuğa rağmen...

Maç bittikten sonra eve dönerken tramvayda eldivenleri çıkardığımızda acı gerçeği iliklerimize kadar hissettik arkadaşlarla; tam bir İstanbul çocuğu gibi avuç içlerim bembeyaz parmaklarım ise tırnak diplerine kadar kıpkırmızı olmuştu soğuğun etkisiyle, hafif hafif ısınırken kendi kendime hangi başka sevgi beni buna sürüklerdi acaba diye iç geçirdim bir ara, ne olursa olsun sahada o genç kartalları yaptıkları hatalara rağmen destekleyerek bu iddasız kupa maçı akşamından da bir tat almayı başardık diyebilirim günün sonunda ama asıl amaca ulaşabildik mi bilemiyorum, ne zamandır geri sayım araçları gibi iple çektiğimiz güne son kez stadımızdan ayar verdik, istenmeyeni bir kez daha dillendirdik ama sesimiz ona ulaşmış mıdır acaba diye hala donmuş tereddütlerim var, ben ne kadar Beşiktaş sevgisi ile ısınıp tekrar eski halime dönsem de, biliyorum ki donmuş fikirler asla eskisi gibi olmaz, ders aldık masallarına karnımız ne kadar toksa, değişim masalına da o derece tok sayın(!) başkanın haberi olsun bundan, seçime sayılı günler kala inşallah!

Maçta golleri atan oyuncularımıza bile baksak ne kadar zayıf bir maç olduğunu anlamamız için yeterli olur, Bursaspor maçındaki golü de olmasa Nobre ilk defa golle tanıştı diyecektik belki de bu sezon hem de 2 kere, keza Nihat da öyle... Zaten ona bir gönül koydum ne zaman topla buluşsa bu sezon Eskişehir deplasmanında yaptığı o futbol bencilliği gözümün önüne geliyor, tabi bu da direk olarak o maç sonrasında aramıza duvarlar ördüğü gerçeğini hatırlatıyor bana, 2 Nobre 2 Nihat 2 de Konya takımı golü atınca 6 golle ilk defa bu sezon bol gollü maç izledik ama kimsenin umurunda değildi sanki, olması da gereksizdi.

Yöneticiler açısından düşündüm bir de bu maçı, nasipse kısmetse daha resimdeki o güzelim kapıdan yönetici sıfatıyla geçemeyecekler inşallah en azından 3 sene süreyle, yeni bir başkana ve arkadaşlarına tekrar açılır o kapı diye umut ederek ayrıldık staddan galip ama buruk bir şekilde, yanlış hatırlamıyorsam 2 sezon önce gene böyle bir maç vardı; Çaykur Rizespor'u 3-2 yendiydik ama orda 1-0 kaybettiğimiz için ilk maçı elenmiştik, bu maç aslında ondan da acıydı, son maçında 2 fark yaparak gamsız Beşiktaşım puanla tanışmış ve bu sayede anca Konya takımını grupta geçmeyi başarmıştı, yukarıda ne kadar umurlarda olmadı desem de yakışmadı bize, yakıştıramadım... Şimdi sırada Antalyaspor deplasmanı var seçim öncesi, kızıl kıyamet orda kopacak sanki! Kar değil fırtınalar kasırgalar kopsa da...

Bir İstanbul Dumanı

2010-01-25T11:28:00.000+02:00

Kar kıyamet haberleri başlar başlamaz gerek forumlarda gerek arkadaş çevremde herkesin aklına 2 sezon önceki Ertuğrul Sağlam döneminde oynadığımız Ankaraspor maçı geldiydi, 2-0 öne geçtikten sonra acayip bir şekilde skor 2-2 ye geldi sonrasında mini sinir harbiyle beraber İbrahim Toraman'ın attığı golle 3-2 kazandık ama başka güzelliklerle akılda kaldı aslında o maç o günden sonra...

Takım kötü gittiğinde ve ya böyle yağmur çamur havalarda hep gelen taraftar tabir-i caizse herşeyi göze alan taraftardır; İstanbul gibi büyük ve kalabalık bir şehirde bir de Beşiktaş semtine uzakta kalıyorsanız çevrenizden ilk akla gelen tepki gitmeyeceğin, hatta gidersen büyük sıkıntı yaşayacağın olur, gene bu baskılar eşliğinde sabırla maç gününü ardından da maç saatini beklemeye başladım evde ama bu sefer durum baya ciddi gibiydi, hava durumu verdikçe verdi gazı saat 18.00'den sonra ortalık şöyle fırtına böyle tipi diye diye tüm evden çıkma girişimlerimi soğuttular, zaten Beşiktaş uzak kalıyor Avcılar'a, yok yere yollarda sefil olmak derdi aldı yürüdü bir anda zihnimde ama nedense aklıma hep kötü anılar geliyor böyle maç kaçırma durumları oluştuğunda...

Son 3 sezondur 0 maç kaybıyla geçtim İnönü'de; ne hazırlık maçları ne kupa maçları ne de lig maçları hiç sekmedi, kombinem varsa maça geleceğim zihniyetini mıh gibi kazıdım beynime, maç kaçırınca sanki o güne dair bir kara leke kalıyor gibi hayatımda diye düşündüm hep, Cumartesi günü de az kalsın bu kara lekelere biri yenisi eklenecekti, imdada federasyon yetişti de erteleme zahmetinde bulundular maçı, gene de oynansın isterdim Ankaraspor maçı gibi KAPALI altta ön sırada durup kartopu atmak isterdim rakip takım oyuncularına, ısınmak için durmadan en yüksek çıkabildiğimiz noktada bağırmak da keyifli olurdu, bir de maçı kazanacak olsaydık daha ne isterdik ama kısmet başka karlı havalara kaldı belki de, kısmet böyle başka havalara kalınca Beşiktaşsız 1 hafta daha geçti, artık seçimden sonrasına kaldı İnönü'de maç heyecanı...

Bembeyaz İnönü resimlerine baktıkça bir çılgınlık yapıp öylesine de olsa stada gitseydim dedim kendi kendime, zaten maçtan önce de Erhan abim arayınca ve 3 kişi semtte olduklarını söyleyince imrendim yeterince, evli barklı adam tutmuş gitmiş helal olsun yaşına başına aldırmadan, gençlik dediğin böyle doğaçlama yaşarsan tat veriyor, bir de Beşiktaş uğruna harcarsan anlam kazanıyor, Cehennem buz tutana kadar Beşiktaşlıyız...

Darüşşafaka maçına dair...

2010-01-25T03:29:00.005+02:00

İstanbul'un bu karlı ve soğuk gününde rakibimiz lig sonuncusu Darüşşafaka'ydı.Yıllar boyu bu ligin en büyük renklerinden biri olmuş bir takımın bu durumda olmasının ne kadar üzücü olduğunu ve ligde kalmalarına dair içten dileklerimi belirterek başlamak istiyorum yazıma..

Nba'den transfer edilen Quincy Douby'den ve koç değişikliğinden sonra ligin başına göre daha olumlu yönde ilerleyen bir Darüşşafaka bekliyordum maçtan önce karşımızda.Galibiyetimiz konusunda az da olsa bir tereddütüm bulunsa da,maçın ilk çeyreğinin son bölümündeki oyun bunun kalkmasında etkili oldu.Sene başından beri 2. kez tam kadro oynamanın verdiği iştahtan olacak ki,azimli bir basketbolla başladı takımımız maça..

Maçın başından belli olan bir şey vardı ki,Likholitov'un kadroda olması,Newley'nin dönmesi ve Baxter'ın olmaması takım savunması adına müthiş olumlu bir katkı yapmıştı.Rakibin genel olarak skor atamama sıkıntısının yanında Newley'nin oyun kurucuya baskısı Likholitov'un kalıplı olması ve savunma gücünden dolayı boyalı alanı kapatması rakibin skor gücünü sadece Douby'nin üzerine yıktı,ve bu da onlar için sonun başlangıcı oldu..

Oyunun son periyodunda farkın 40'a kadar çıkması artık maçı biraz rakibe saygı boyutuna getirdiğinden ilk beş oyuncuları kenara alan Burak Bıyıktay,Kerem gibi Arın gibi genç oyuncuları oyuna sokarak farkın 50'li sayılara çıkmasının önüne geçti maç 92-66 sona erdi..

Para almadığı için oynamadığı söylentilerine en büyük cevabı vermeye devam eden Chatman'ın gerek savunmada gerek hücumdaki performansı artık bir alışkanlık haline geldi.Transferinin ertesi haftasında ilk beşe yerleşmeyi başaran Likholitov'un ise tecrübesi ve oyun bilgisiyle birlikte takım arkadaşlarıyla uyumlu bir şekilde ilerleyip savunmada ve hücumdaki performansı ise bizi umutlandırmaya devam ediyor...

2 aylık bir sakatlıktan döndükten sonra bile sanki sakatlanmamışcasına savunma yapmaya devam eden Brad Newley'nin takım savunması adına verimi bu maçta da görüldü,bunun yanında skor üretiminde takımın en etkili ismi olması da cabası,Engin gibi Chatman gibi Muratcan gibi dış saha savunmacılarının da elimizde bulunduğunu düşünürsek ve şampiyonluğun da savunmadan geçtiğini aklımıza getirirsek,Baxter'ın muhtemel gidişliyle birlikte oyunun iki tarafını da oynayan bir transferin şampiyonluk konusunda camiayı ümitlendireceğinden şüphe duymuyorum..

Şimdi önümüzde galibiyet serisi adına hatrı sayılır bir Antalya BŞB. deplasmanı var.Takımın artık oturduğunu düşünürsek kazanmamız adına önümüzde pek bir problem olacağını zannetmiyorum ve umarım yanılmam...

Son söz : Yavaş ol Fedor,o potalar bize lazım :)

Batugol Olmak ya da Olmamak

2010-01-21T14:30:00.000+02:00

http://fanatik.ekolay.net/Batuhana-izin-cikmadi_3_Detail_33_161168.htm

Şimdiye kadar yanlış hatırlamıyorsam maç sonuçlarına göre ve ya oynanacak maçlara göre Tabata, Bobo, Nihat hakkında detaylı yorumlarda bulunduydum, şimdi ise ilk defa ne oynayan ne de oynama ihtimali olan Batuhan hakkında yazacağım, daha doğrusu yazmaya çalışacağım.

Man. City, Beşiktaş alt yapısından bir çocuğu kendi bünyesine katmak istiyor diye ilk haberi çıktığında bu kardeşimizin, gururdan çok daha öte hislere kapıldım, öyle kolay değildir İngiliz futbol adamlarının gözüne girmek hem de böyle çok uzak diyarlardan değer biçilmek, hemen koruma ve kollama mekanizmamız işledi zaten Beşiktaş alt yapısı dendiğinde, kolej havası dendiğinde, akan suları durdurabilecek forma sevdalıları için... Ne yapıp edip bu çocuğun üstüne düşmeli belki de Everton (Rooney) gibi 17 yaşında formayı sırtına geçirmesine yol açarak bir efsane başlatabilirdik, daha erken dedik pişsin hele biraz dedik, klasik Türk işi futbolcu büyütme modeline döndük kısacası...

Batuhan Karadeniz o günden bugüne birçok naneye imza attı gerek kendi başarısı gerekse de çevre başarısı diye düşündüğüm anlamsız işler konusunda, şımarık ve yetenek katili benzerlerine çok üzüldüğüm onlarca abisi gibi de değil hem de, birkaç senede başardı hepsini, ara sıra bravo çocuk dedim, onlar bile bu kadar hızlı kıramadılar bu kadar cevizi diye düşündüm! Şimdilerde eriyor gözümüzün önünde Batuhan hem de küresel ısınmaya maruz kalan buzullar kadar bile değer verilmeksizin bir başına eriyor, ne hocası, ne ailesi ne menejeri ne de kulübü sahip çıkabiliyor gördüğüm kadarıyla, önceli bu duruma çok üzülürken son evlilik olayından sonra ben de açıkçası yolu açık olsun moduna geçmek için düğmeme bastım.

Aslında ilk hakkında sohbet ettiğim bir yakın arkadaşım tarafından bizzat öğrendiğim Batuhan'ın çok sağlam bir Beşiktaşlı olduğu (ki bunu birçok röportajında da belirtti) ve yıllardır özlemini çektiğimiz forma sevgisiyle sahaya çıkıp tribünlerdeki bizler için sahada savaşacak bir profil kurduydum onun için, fazla arayıp taramaya da gerek yoktu, Batistuta'dan esinlenerek Batugol lakabı da 'cuk' diye oturacaktı kendisine ama olmadı bir türlü, alt liglerde ve Milli takımlarda kaldı golleri biz hiç izleyemeden, bir de Ertuğrul Sağlam Antep deplasmanında oyuna aldıktan sonra attığı o son dakika golü ile sevince boğdu bizi, ne kısmet ki gene Ertuğrul hoca giderken veda gollerinden birinde onun imzası vardı Hacattepe'ye... Rahmetli Optik Başkan için yazılan tezahüratta olduğu gibi; biri çıkıp gelse bu çocuğu adam etse ne güzel olurdu, Nobre'ye inat Batuhan'a destek olmak ne de ateşlerdi tribünleri diye iç geçirmeye devam edeceğim, yolun açık olsun çocuk, büyü de gel...

Karşıyaka maçına dair..

2010-01-18T03:21:00.004+02:00

Türk basketbolunun lokomotiflerinden,yıllardır aldığı sponsor desteğiyle ligin rengi olmayı başarmış,basketbol kültürüne sahip agresif bir taraftar topluluğu bulunan Pınar Karşıyaka'yla oynadık bu haftaki maçımızı..

Yeni salonlarında kurdukları baskı göz önüne alındığında ve Chatman'in İzmir'e götürülmediğini düşündüğümüzde bizi çok zor bir mücadelenin beklediğini az çok kestirir gibiydik maçtan önce.Sakat olan Newley'nin dönmesi bizi mutlu etse de bu sene peşimizi bırakmayan talihsizliklerden olsa gerek istikrar abidesi Chatman'in sakat olması canımızı sıkmıştı,Cevher'in hastalıktan yeni çıkmış olması da cabası..

Maça aslında beklediğimden daha iyi başladık,sene başından beri en büyük problemimiz olan savunma düzeni geçmişe oranla daha düzenli,hücum ritmimiz ise sayı olarak az gibi görünse de yüzde olarak iyi bir seviyedeydi ilk çeyrekte.Newley'nin 9 sayı bulmasının basketbolu ne kadar özlediğini göstermesinin yanında yeni transfer Fedor Likholitov'un 8 sayı 5 ribaunt gibi iyi bir istatistik sergilemesi Baxter'ın arıza çıkardığı şu günlerde ilaç gibi gelmişti..

2.çeyrekte oyun biraz daha dengelendi,guarda yapılan savunmayı sertleştiren Karşıyaka Hoolston'ın çabukluğu ve ikili sıkıştırmalarla oyundan çıkmamaya bağlı olarak yorulan Engin'i top kayıplarına sürükledi.Bunun yanında eski oyuncumuz Wesson'ın hücumda geçen sene bizim gördüklerimizden fazlasını yapması skorun da dengelenmesine yol açtı.Çeyreğin bitimine kısa bir süre kala potamızın altındaki görülmeye değer mücadelenin ardından lehimize çıkan 2 serbest atışın sayıya dönmesinin ardından rakibin boş dönmesi ve Newley'nin son saniye üçlüğü soyunma odasına 38-33 üstünlükle gitmemizi sağladı..

İkinci çeyreğin ilk yarısında Engin'le kısa bir sürtüşme yaşadıktan sonra savunma yaparken dizi dönen Hoolston'a burdan büyük geçmiş olsun dileklerimi iletmek isterim,zira pozisyonu gördükten sonra açıkçası uzun bir sakatlık dönemine girebileceğini düşündüm,umarım en kısa sürede sahalara döner...

3. çeyreğe her ne kadar Newley'nin basket foulüyle başlayıp 7 sayılık avantajı yakalasak da çeyrek hiç istediğimiz gibi gitmedi.Oyunun temposunu elinde tutmayı başarıp etkili savunmayla hücum ritmimizi bozan rakip,öne geçmeyi başardı.Hatta bir ara Andre Smith'in fazlasıyla etkili oyunu sayesinde farkı 9'a kadar çıkarıp maçı koparma noktasına getirseler de,Cevher'in 3 serbest atışının ardından emektar Haluk'un çok zor pozisyonda attığı son saniye 3'lüğü son çeyreğe umutlu girebilmemize olanak sağladı..

60-57 geride başladığımız son çeyreğin 4 maçlık mağlubiyet serisine son vermesini ümit ediyorduk,fakat işler yine istediğimiz gibi gitmedi.Skoru çeyrek başında 7 sayıya çıkaran rakibe 10-0'lık cevap verip 67-64 öne geçsek de 4 kısalı sisteme dönmemizden midir nedir boyalı alanımızı iyi savunamamaktan kaynaklı fazlaca basketler yedik.Bu süre zarfında Fedor'un fazla kenarda kalıp tek uzun olarak Cevher'in oynaması sonucunda sahanın kısalarından Toolson'dan yediğimiz smaç basket bizim açımızdan hiç de hoş olmadı.Yine de 2 dakika kala 74-74 beraberliği sağlayan takımımız yüzü dönük oynayabilen Andre Smith'den yediği basket foulle 77-74 geriye düştü.

Dananın kuyruğunun koptuğu dakikalarda Haluk'tan 2'de 1 serbest atışla bulduğumuz bir sayının ardından Cevher'in Smith'den yediği enfes bloktan sonra büyük mücadele örneği göstererek attığı hook-shot 25 saniye kala dengeyi sağladı.Karşıyaka molasının ardından nasıl bir savunma yapacağımızı düşünürken Haluk'un bir anlık gafletle rakibin en iyi serbest atış kullanan oyuncusuna yaptığı foulden sonra gelen 2 sayı ve sonrasında Engin'in isabetsiz üçlüğü bu kadar emeğin boşa gitmesine yol açtı,79-77...

Son söz : Amatörlere 12 milyon dolar aktardığını iddia eden yönetim,fazla değil bu paranın 15'te 1'iyle ödesenize adamların alacaklarını...

Formanın Hakkını Vermiyorsunuz!

2010-01-17T20:34:00.001+02:00

Sokaktaki çocukların üzerinde bile forma içi daha dolu duruyor bu aralar, sahaya çıkan futbolcuları tanıyamıyorum resmen izlerken kaç maçtır, yolda denk gelsem birine tutup yakasına yapışacağım sorununuz ne derdiniz nedir de bize eziyet ediyorsunuz diye, ama biliyorum ki kendi düşündüğümden fazlası olmayacak, elimizden geleni yapıyoruz ama olmuyor...

Kendi çapımda dedikodularla yaşamayan gözlerimle gördüklerimi yorumlayarak olayların üstüne gitmeyi tercih ederim çoğu zaman, öyle yerlere kadar gelip de boyumun yetmediğini görünce ancak büyükleri ve ya benden daha bilge kişileri dinlerim, maçlara bakıyorum bakıyorum da yok yani öyle bir nokta geliyor ki taktik desen olmuyor, teknik desen olmuyor, taraftar desen olmuyor, kısacası ne desen olmuyor uymuyor Beşiktaşımıza, bu hafta oynadığımız tüm branşlarda yenildik, hepsine de canlı izleyerek şahit oldum, hiç bu kadar kara bir tablo hatırlamıyorum yakın dönemde, ne izlesem yüzüm asık yaşadım saatlerce.

Çeki düzen vermek gerek bu gidişata, sağda solda seçim var diye oyuncular mevcut yönetimi protesto ediyor diye yazılıp söyleniyor, eğer öyleyse diye bir parantez açarsak futbolcular eğer başkaları tarafından ayarlanıp oynatılmamaya sevk ediliyorsa ve buna da çanak tutup bilerek oynamıyorlarsa tez zamanda ne kadar satılmış varsa seke seke geldikleri gibi sike sike giderler umarım, he bunu sahadakiler içinde yazdım ama sevk edenleri de unutmam asla, Beşiktaş'ın başarısızlığından prim yapmayı düşünen varsa ona da aynı gidişatı uygun görürüm Beşiktaş'tan, seçim dediğiniz olay hak geçmezse ve ne kadar adil olursa o kadar anlam kazanır seçmen gözünde, biz taraftarız sonuçta benim hiçbir oyum yok kalbimden sadece Beşiktaş'ın damgası var, dışardan takip ediyorum olan biteni tüm çıplaklığıyla ama isyanın bile tadı kaçtı bugünlerde, 1 Şubat sabahı üzerimizde gene yılların yorgunluğu olacak gibi böyle giderse diye parantezi kapatırım...

Yukarıdaki paragraf tamamen -se -sa lar üzerine yazıldı, kalbimden ne futbolcuların satılmışlığı ne de yönetici adaylarının teşviği hala geçmemektedir, sadece böyle bir durum doğru olursa neler düşünceğimi yansıttım, bugünlere gelene kadar kimse Beşiktaş ismini böyle rahat böyle destursuz bir şekilde anamazdı, şimdilerde moda Beşiktaş'ın haliyle dalga geçmek, e zamanında gelenin geçenin arkasına koyarsan böyle anlarda da dert olmayı kabul edeceksin, bu sebeple kimsenin dalga geçmesine bozulmam, yeri gelir susar yeri gelir çatır çatır tartışırım ama biraz olsun Beşiktaş'ı seven insan gidişatı görüp yol alır kendince, çıplak gözle sadece biz mi yoksa olanı biteni görüyoruz da böyle acıyor içimiz bilemiyorum, Siyah Beyaz dendiğinde akan sular duruyorsa, her şey Beşiktaş içinse biraz olsun huzur verin sevenlere her branşta her şartta!

Haftanın Sanatı

2010-01-17T19:59:00.000+02:00

New York'ta bir bankanın önünde duran son model Rolls Royce otomobilden inen adam, hızlı adımlarla bankaya girdi ve önüne çıkan ilk görevliye, bireysel kredi için başvuruda bulunmak istediğini söyledi. Görevli onu, müşteri temsilcisine götürdü. Adam, çok acele bir iş için Avrupa'ya gitmek zorunda olduğunu ve bu nedenle bir hafta vadeli beş bin dolar krediye gereksinim duyduğunu söyledi. Müşteri temsilcisi kısa bir araştırma yaptıktan sonra. "Ticari ve mali sicilinizi inceledik. Bu krediyi almanız için bir engeliniz yok" dedi ve ekledi: Fakat bir konuyu belirtmeliyiz. Bizim bankamızla daha önce hiç çalışmamışsınız. Banka olarak sizi resmen tanımıyoruz. Bu nedenle, söz konusu krediyi verebilmemiz için karşılığında sizden bir teminat almak zorundayız". Adam cebinden Rolls Royce'un anahtarını çıkardı, bankanın müşteri temsilcisine uzattı: "Çok acelem var, uçağa yetişeceğim." dedi. "Kapıdaki Rolls Royce' umu teminat olarak alabilirsiniz". Kredi işlemleri çok hızlı bir biçimde tamamlandı. Banka Rolls Royce otomobili bankanın garajına çektiler, adama da beş bin dolar krediyi verdiler. Müşteri temsilcisi, kişisel merakını gidermek için bir hafta boyunca özel bir araştırma yaptı ve bankalarının bu yeni müşterisinin çok büyük bir iş adamı ve çok büyük bir servet sahibi olduğunu öğrendi. Bir hafta sonra adam yeniden gelip, borcunun anaparası beş bin dolarla, bir haftalık faizi dokuz bucuk doları ödedikten sonra, müşteri temsilcisi bir türlü yenemediği merakının dürtüsüyle sordu: "Sizin, çok büyük bir iş adamı ve çok büyük bir servetin sahibi olduğunuzu öğrendim" dedi. "Yalnızca kişisel merakımdan soruyorum. Lütfen söyler misiniz, sizin için çok küçük bir miktar olan beş bin dolarlık krediye neden gereksinim duydunuz?" Adam hafifçe gülümsedi: "Siz de bana lütfen söyler misiniz?" dedi. "Böyle lüks bir otomobili, New York'ta hangi kapalı garaja, bir hafta boyunca dokuz bucuk dolara bırakabilirsiniz?

Paranıza Edeyim İhaleye Birşey Olmasın

2010-01-14T20:55:00.001+02:00

Bugün iş yerinde öğle tatilinden önce takip etmeye başladığım Süper Lig medya hakları ihalesinde aşağıda göreceğiniz uzun ve birileri için azar azar olan ama hayatta tanıdığım birçok kişi için 1 senede dahi kazanılamayacak miktarlarda yaşanan bu artışlardan sonra ne gelirleri giderleri ne de kulüpleri düşünecek halim kaldı açıkçası, bu fakir sohbetini hiç sevmem ama karşılıklı olarak 50.000 $ arttırmalar falan canıma tak ettirdi, biz 3 5 kuruşun peşinde hayat mücadelesi verirken insanlar ne paraların içinde yüzüyorlar varın siz düşünün, vatana millete hayırlı olsun, inşallah bu paralar iyi bir amaca hizmet eder, kaç kez arttırıldı bilmiyorum ama her sıçramada benim de beynime kan sıçradı yalan yok!

İşte 3.5 saatlik tarihi ihalenin saniye saniye akışı

İHALEYİ 321 MİLYON DOLAR İLE DIGITURK KAZANDI

Türk Telekom ihaleden çekildi.

Türk Telekom yine bir mola istedi

321 Milyon - Digitürk

320 Milyon 950 Bin Dolar - Türk Telekom

320 Milyon 900 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 850 Bin DOlar - TürkTelekom

320 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 750 Bin DOlar - Türk Telekom

320 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 650 Bin Dolar - TÜrk Telekom

320 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

320 Mİlyon 550 Bin DOlar - TÜrk Telekom

320 Milyon 500 Bin DOlar - Digitürk

320 Mİlyon 450 Bin DOlar - TÜrk Telekom

320 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 350 Bin Dolar - Türk Telekom

320 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 250 Bin Dolar -Türk Telekom

320 Milyon 200 Bin Dolar - Digitürk"

320 Milyon 150 Bin Dolar -Türk Telekom

320 Milyon 100 Bin Dolar - Digitürk

320 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

320 Milyon Dolar - Digitürk

319 Milyon 950 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 850 Bin Dolar -Digitürk

319 Milyon 800 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 750 Bin Dolar -Digitürk

319 Milyon 700 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 650 Bin Dolar -Digitürk

319 Milyon 600 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 550 Bin Dolar -Digitürk

319 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 450 Bin Dolar -Digitürk

319 Milyon 400 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 350m Bin Dolar - Digitürk

319 Milyon 300 Bin Dolar - TÜrk Telekom

319 Mİlyon 250 Bin DOlar -Digitürk

319 Milyon 200 Bİn DOlar - Türk Telekom

319 Milyon 150 Bin Dolar - Digitürk

319 Milyon 100 Bin Dolar - Türk Telekom

319 Milyon 50 Bin Dolar - Digitürk

319 Milyon Dolar - Türk Telekom

318 Milyon 950 Bin - Digitürk

318 Milyon 900 Bin DOlar - Türk Telekom

318 Milyon 850 Bin DOlar - Digitürk

318 Milyon 800 Bin Dolar - Türk Telekom

318 Mİlyon 750 Bin Dolar - Digitürk

318 Milyon 700 Bin DOlar - TÜrk Telekom

318 Milyon 650 Bin Dolar - Digitürk

318 Milyon 600 Bin Dolar - Türk Telekom

318 Milyon 550 Bin Dolar - Digitürk

318 Milyon 500 Bin Dolar -Türk Telekom

318 Milyon 450 Bin Dolar -Digitürk

318 Milyon 400 Bin Dolar -TÜrk Telekom

318 Milyon 350 Bin Dolar - Digitürk

318 Milyon 300 Bi,n Dolar -Türk Telekom

318 Milyon 250 Bin Dolar - Digitürk

318 Milyon 200 Bin Dolar - Türk Telekom

316 Milyon 200 Bin Dolar - Digitürk

316 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

316 Milyon 100 Bin Dolar -Digitürk

316 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

Son teklifin ardından Türk Telekom mola aldı

316 Milyon Dolar - Digitürk

315 Milyon 950 Bin Dolar- Türk Telekom

315 Milyon 600 Bin DOlar -Digitürk

315 Miklyon 550 Bin Dolar -Türk Telekom

315 Milyon 500 Bİn dolar -Digitürk

315 Milyon 450 Bin DOlar -Türk Telekom

315 Mİlyon 400 Bİn Dolar -Digitürk

315 Millyon 350 Bİn Dolar -TÜrk Telekom

315 Milyon 300 Bin DOlar -Digitürk

315 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

315 Milyon 200 Bin Dolar -Digitürk

315 Milyon 150 Bin DOlar -Türk Telekom

315 Millyon 100 Bin Dolar - Digitürk

315 Milyon 50 Bin Dolar -Türk Telekom

315 Milyon - Digitürk

314 Milyon 950 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 900 Bin Dolar - Digitürk

314 Milyon 850 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Mİlyon 800 Bİn Dolar - Digitürk

314 Milyon 750 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 700 Bİn Dolar - Digitürk

314 Milyon 650 Bİn Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 600 Bin Dolar -Digitürk

314 Milyon 550 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 500 Bin Dolar -Digitürk

314 Milyon 450 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

314 Milyom 350 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 300 Bin DOlar - Digitürk

314 Milyon 250 Bin Dolar- Türk Telekom

314 Milyon 200 Bin - Digitürk

314 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

314 Milyon 100 Bin Dolar - Digitürk

314 Milyon 50 Bin Dolar -Türk Telekom

314 Milyon Dolar - Dİgitürk

313 Milyon 950 Bin Dolar - TÜrk Telekom

313 Milyon 900 Bin Dolar - Digitürk

313 Milyon 850 Bin Dolar -Türk Telekom

313 Milyon 800 Bin Dolar -Digitürk

313 Milyon 750 Bin Dolar - Türk Telekom

313 Mİlyon 700 Bin Dolar - Digitürk

313 Milyon 650 Bin Dolar - Türk Telekom

313 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

313 Milyon 550 Bin Dolar - Türk Telekom

313 Milyon 500 Bin Dolar - Digitürk

313 Milyon 450 Bin >Dolar - Türk Telekom

313 Milyon 400 Bin DOlar - Digitürk

313 Milyon 350 Bin Dolar - Türk Telekom

313 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

313 Mikyon 250 Bin - Türk Telekom

313 Milyon 200 Bin dolar - digitürk

-313 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

- 313 Milyon Dolar 100 Bİn Dolar - Digitürk

- 313 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

- 313 Milyon Dolar - Digitürk

-312 Milyon 950 Bİn - Türk Telekom

- 312 Milyon 900 Bin DOlar - Digitürk

- 312 Milyon 850 Bin Dolar - Türk Telekom

- 312 Milyon 800 Bİin Dolar - Digitürk

- 312 Milyon 750 Bin Dolar - TÜrk Telekom

- 312 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

- 323 Milyon 650 Bin Dolar - Türk Telekom

312 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

312 Milyon 550 Bin Dolar - Türk Telekom

312 Milyon 500 Bin DOlar - Digitürk

- 312 Milyon 400 Bin Dolar -Digitürk

- 312 Milyon 350 Bin Dolar -Türk Telekom

- 312 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

- 312 Milyon 250 Bin Dolar -Türk Telekom

- 312 Milyon 200 Bin Dolar -Digitürk

- 312 Milyon 150 Bin Dolar -Türk Telekom

- 312 Milyon 100 Bİn Dolar- Digitürk

- 311 Milyon 550 Bİn Dolar - TÜrk Telekom

-311 Milyon 500 Bin Dolar - Digitürk

- 311 Milyon 450 Bin Dolar - Türk Telekom

- 311 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

311 Milyon 350 Bin Dolar - Türk Telekom

- 311 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

311 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

311 Milyon 200 Bin Dolar -Digitürk

-311 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

- 311 Milyon 100 Bİn Dolar -Digitürk

- 311 Milyon 50 Bin Dolar -Türk Telekom

- 311 Milyon Dolar - Digitürk

-310m Milyon 950 Bin Dolar- Türk Telekom

-310 Milyon 900 Bİn - Digitürk

- 310 Milyon 850 Bİn DOlar - Türk Telekom

- 310 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 750 Bin Dolar - Türk Telekom

- 310 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 650 Bin Dolar - Türk Telekom

- 310 Millyon 600 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 550 Bİn Dolar - Türk Telekom

- 310 Milyon 500 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 450 Bin Dolar - Türk Telekom

- 310 Mİlyon 400 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 350 Bin Dolar - Türk Telekom

-310 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

-310 Milyon 200 Bin Dolar - Digitürk

- 310 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

- 310 Milyon 100 Bin Dolar -Digitürk

- 310 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

- 310 Milyon Dolar - Digitürk

-309 Milyon 900 Bin Dolar -Türk Telekom

- Digitürk'ün 309 Milyon 800 Bin Dolar teklifinini ardından Türk Telekom bir kez daha molaya gitti.

-309 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

-309 Milyon 700 Bin Dolar - Türk Telekom

-309 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

-309 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

- 309 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

- 309 Milyon 300 Bin - Türk Telekom

- 309 Milyon 200 Bin - Digitürk

- 309 Milyon 100 Bin - Türk Telekom

- 309 Milyon Dolar - Digitürk

- 308 Milyon 900 Bin - Türk Telekom

- 308 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

- 308 Milyon 700 Bin Dolar - Türk Telekom

- 308 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

- 308 Mİlyon 500 Bin -Tük Telekom

- 308 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

- 308 Milyon 350 Bin Dolar - TÜrk Telekom

- 308 Milyon 250 Bin Dolar - Digitürk

- 308 Milyon 200 Bin Dolar - Türk Telekom

- 308 Milyon 100 Bin Dolar - Digitürk

- 308 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

- 308 Milyon Dolar - Digitürk

-307 Milyon 950 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Mİlyon 900 Bin Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 850 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 750 Bin Dolar- Türk Telekom

- 307 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 650 Bİn Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 600 Bin Dolar- Digitürk

- 307 Milyon 550 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 500 Bin Dolar - Digitürk

-307 Milyon 450 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 400 Bin Dolar- Digitürk

- 307 Milyon 350 Bin Dolar- Türk Telekom

- 307 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 200 Bin Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon 100 Bİn Dolar - Digitürk

- 307 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

- 307 Milyon Dolar - Digitürk

-306 Milyon 750 Bin DOlar- Türk Telekom

- 306 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

- 306 Milyon 650 Bin DOlar- Türk Telekom

- 306 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

- 306 Milyon 350 Bin Dolar - Türk Telekom

- 306 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

- 306 Milyon 250 Bin Dolar- Türk Telekom

- 306 Milyon 200 Bin Dolar - Digitürk

- 306 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

- 306 Milyon DOlar - Digitürk

- 306 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

-306 Milyon Dolar - Digitürk

- 305 Milyon Dolar - Türk Telekom

- 303 Milyon DOlar - Digitürk

- Türk Telekom atağa kalktı ve yeni teklif 302 Milyon Dolar

- 300 Milyon Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 950 Bin Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon 800 Bin Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 750 Bin Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon 700 Bin Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 650 Bin Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon 600 Bin Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 550 Bİn Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon 500 Bin - Digitürk

- 299 Milyon 450 Bin Dolar - Türk Telekom

-299 Milyon 400 Bin Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 350 Bİn Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon 300 Bin Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 250 Bin - Türk Telekom

- 299 Milyon 200 Bİn Dolar - Digitürk

- 299 Milyon 150 Bin Dolar - Türk Telekom

-299 Milyon 100 Bin - Digitürk

299 Milyon 50 Bin Dolar - Türk Telekom

- 299 Milyon Dolar - Digitürk

- 298 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

- 298 Milyon Dolar - Digitürk

- Türk Telekom'un yeni teklifi 297 Milyon 250 Bİn Dolar

- Türk Telekom uzun bir molanın ardından tekrar salona döndü ve birazdan yeni teklifini sunacak...

- Digitürk'ün teklifinin ardından Türk Telekom birkez daha molaya gidiyor...

- 297 Milyon Dolar - Digitürk

- 296 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

- 296 Milyon Dolar - Digitürk

- 295 Milyon 250 Bin - Türk Telekom

-295 Milyon Dolar - Digitürk

- 294 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

-294 Milyon Dolar - Digitürk'ün yeni teklifi

- 293 Milyon 500 Bin Dolar -Türk Telekom

- 293 Milyon Dolar - Digitürk

- 292 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

- 292 Milyon Dolar - Digitürk

- 291 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

-291 Milyon Dolar- Digitürk

- 290 Milyon 500 Bin - Türk Telekom

- 290 Milyon Dolar -Digitürk

- 289 Milyon 500 Bin - Türk Telekom

- 289 Milyon Dolar - Digitürk

-288 Mliyon 250 Bin Dolar- Türk Telekom

- 288 Milyon Dolar -Digitürk

- 287 Mliyon 250 Bin dolar- Türk Telekom

- 287 Milyon Dolar - Digitürk

- 286 Milyon 250 Bin Dolar - Türk Telekom

- 286 Milyon Dolar - Digitürk

- 285 Mliyon 750 Bin Dolar - Türk Telekom

- 285 Mliyon 550 Bin Dolar - Digitürk

- 285 Milyon 500 Bin - Türk Telekom

- 285 Milyon 250 Bin Dolar -Digitürk

- Türk Telekom'un yeni teklifi 285 Mliyon 200 Bin Dolar

- Molanın ardından Türk Telekom yeni teklif için hazırlanıyor...

- Ve Türk Telekom bir kez daha molaya gidiyor...

- Digitürk'ün yeni teklifi 285 Mliyon Dolar

- 283 Milyon 500 Bin Dolar - Türk Telekom

- Digitürk teklifi artırdı ve yeni teklif 283 Milyon Dolar

-281 Milyon Dolar - Türk Telekom

- 280 Milyon Dolar -Digitürk

- 277 Milyon 500 Bin dolar - Türk telekom

- Digitürk'ün yeni teklifi 277 Milyon Dolar

- Türk Telekom takibi bırakmıyor, Telekom'un yeni teklifi 275 Milyon 500 Bin Dolar

- Digitürk teklifi artırıyor, son teklif 275 Milyon Dolar

- İhale son hız devam ediyor, Türk Telekom teklifi 273 Milyon 500 Bin'e yükseltti...

- Digitürk'ün yeni teklifi 273 Milyon Dolar

- Türk Telekom'un teklifi 272 Milyon 500 Bin dolar...

- Digitürk teklifi 272 Milyon Dolar'a çıkardı...

- Türk Telekom'un yeni teklifi 271 Milyon 500 Bin Dolar

- Digitürk'ün yeni teklifi 271 Milyon Dolar

- Telekom'un yeni teklifi 270 Milyon 500 Bin Dolar

- Digitürk'ün teklifi 270 Milyon Dolar..

- Türk Telekom'un yeni teklifi 269 Milyon 500 Bin Dolar...

- Digitürk'ün yeni teklifi 269 Milyon 50 Bin Dolar...

- Molanın ardınddan Türk telekom 269 Milyon Dolar'a çıkardı...

-Ve Türk Telekom molaya gitti...

- Digitürk'ün atağı devam ediyor... Yeni teklif 268 Mliyon Dolar...

- Türk Telekom teklifi 264 Milyon Dolar'a çıkardı...

-Türk Telekom teklif artışında rakamları düşürünce Digitürk atağa geçti. Digitürk'ün yeni teklifi 263 Milyon Dolar'a çıkardı...

-İhalede yarış kızıştı. Türk Telekom'un yeni teklifi 259 Milyon Dolar

- Digitürk tekliflerde atak yaptı ve yeni teklif 258 Milyon Dolar

- Türk Telekom'un yeni teklifi 254 Milyon Dolar

- Digitürk'ün teklifi 252 Milyon Dolar

- Türk Telekom'un yeni teklifi 248 Milyon Dolar

-İhale son hızla devam ediyor...

- Digitürk'ün yeni teklifi 245 Milyon Dolar...

-Türk Telekom teklifi 244 Milyon Dolar'a çıkardı...

-Digitürk'ün yeni teklifi 241 Milyon Dolar...

-Türk Telekom'uın yeni teklifi 240 Milyon Dolar...

-Digitürk teklifi 237 Milyon Dolar'a çıkardı...

-Türk Telekom molanın ardından yeni teklifi 236 Milyon Dolar'a çıkardı

-Mola bitmek üzere, Türk Telekom yeni teklif için hazırlanıyor...

- Digitürk teklifi 233 Milyon Dolar'a çıkardı ve Türk Telekom mola istedi...

-Türk Telekom'un yeni teklifi 232 Milyon Dolar...

-Digitürk teklifini 225 Milyon Dolar'a çıkardı

-Türk Telekom'dan yeni teklif, 224 Milyon Dolar

-Türk Telekom ile Digitürk çelkişiyor... Digitürk teklifini 222 Milyon Dolar'a çıkardı...

-Türk Telekom teklifini 221 Milyon Dolara çıkardı!

-İkinci teklif 220 Milyon Dolar ile Digitütk'ten...

-İlk teklif 215 Milyon Dolar ile Türk Telekom'dan geldi

Simsiyah Kasımpatı Gördüm

2010-01-14T18:35:00.002+02:00

Aylar öncesinden yapmış olduğumuz doğaçlama bir plan sebebiyle yaklaşık 4-5 gün İstanbul sınırlarında değildim, misafir olduğum yerde de nete pek vakit ayırmak istemedim, hazır ligler tatil, iş güç sıkıntısı yok, bir de çevremde Beşiktaşlılardan oluşan sağlam bir arkadaş grubu varken kafa dinlemek istedim sohbetler haricinde, hazırlık maçları yetti de arttı bu kısa dönemde ama dönüşümüz gene kara oldu evimize, doğaçlama plan bile yapsak Allah ayırmıyor İnönü Stadı'ndaki hiçbir maçtan bizi, Pazartesi dönüş Salı günü kupa maçı için KAPALI tribündeydim gene, maçtan sonra yazarım dedim kendimce...

Maçın üstünden 1 gün geçti ama hala canım acıyor tribünde olup bitenlerden ötürü; ilk maçını kaybetmişsin sen Beşiktaş olarak ve bu kupada son 4 yılda 3 şampiyonluğun var, hele ikisi öyle ki derbi finali ama gel gör ki benim dalga tabirimle Kasımpatı nam-ı diğer Kasımpaşa ile oynarken sahaya çıkan 11'de kimse bunun farkında değil gibiydi, bu maçı kaybetmenin belki de gruptan çıkamamaya tekabül edeceğini ben çok önceden hissettim ama ne hoca ne de futbolcularımız farkında değildi, tribünde önce ateşleme sistemini devreye soktu herkes uyansın diye sonra baltalama modeline geçti bir anda, gerçekten de bir anda oldu bitti herşey 15 dakikada falan gecenin sıkıntılı geçeceğini anladık tribünde huzursuz bir şekilde. Tüm bunlar yetmezmiş gibi yanımda bir de yavru kartal vardı, 9 yaşında Yahya... Hayatında ailesi daha önce kimseye emanet edip gezmeye göndermemiş biriyle, Yahya beni hangi ara görüp sevdiyse Metin abim de Metin abim diye tutturmuş ailesine, haber kulağıma gelince denk geldiğimiz ilk anda lafa tuttum, sonra da en kritik soruyu sordum hangi takımlısın diye ama cevap renkliydi ve benim dudağımı bükmeme yetmişti. Gel zaman git zaman gene denk geldik, laf arasında Beşiktaşlı olsaydın maça götürürdüm dedim kendisine, aman Allah o günden sonra çocuk hayata küsmüş neden Beşiktaşlı değilim diye, öyle olsam Metin abimle maça giderdim diye, dedim kendi kendime gönlü varsa önünü açmak gerek, eğer izin varsa götüreyim ilk maça diye, işte o maç bu maç oldu artık onun kısmeti mi kısmetsizliği mi bilemem ama tribünlerin protesto halini eğlence sanıp sadece kısa sürede yediğimiz 3 gol aklında kaldı Yahya'nın eve dönüş yolunda konuştuğumuzda... Otobüsteki yaşlı amca da atkısına bakıp artık bırakırsın Beşiktaş'ı dediğinde hayır ben artık Beşiktaşlıyım demesi ne de güzel final oldu o kara gecede benim için anlatamam sanırım sevgi sözcükleriyle...

Maça tekrar dönmek gerekirse, ilk yarıdan sonra ikinci devre sahaya çıktığımızda her şeye rağmen silkelenen bir takım ve büyüklüğünü sahaya yansıtan bir ruh görmekti tek amacım, yenilmenin de şekli olmalıydı Beşiktaş için ama kırıntısı bile gerçekleşmedi maalesef, o kadar uzaktı ki bildiğimiz Beşiktaş'tan sahadaki takım, koca 45 dakika boyunca ne baskı kurabildi ne pozisyon üretebildi, işte tam da sorunumuz olan buydu bence, yenerken dahi zar zor ortaya çıkan o ruh kaybettiğimiz maçlarda hiç gelmiyor bile ve en çok bu koyuyor bana, tribünlerdeki taraftara da sonra kötü günde yanımızda değil demek haksızlık olur, arka arkaya seri galibiyetler alan ve ya geçen sene şampiyon olan kadro bu değil mi diye pansuman yapamayız gördüğümüz acı yaralara söz konusu Beşiktaş olunca, hep en iyisini isteriz Beşiktaş için tribünde, geçen sezon başında başlayan umutsuzluğum çifte kupayla depreme maruz kaldı ama bu sene o deprem yeniden tekrar etmeyecek gibi, gelişmeleri beklemeye ve izlemeye devam edeceğiz, yeni bir fay hattı belki seçimde kırılır da bambaşka bir depreme kucak açarız sevgisiyle sarssın diye bizi, yeter Demirören!

Haftanın Sanatı

2010-01-05T23:48:00.001+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=O4_ghOG9JQM&feature=related
http://www.facebook.com/video/video.php?v=103928786286668&ref=ss

John Lennon - Stand By Me

When the night has come
And the land is dark
And the moon is the only light we see
No i won't be afraid
No i won't be afraid
Just as long as you stand, stand by me

Gece olduğunda
Ve toprak karardığında
Ve ay gördüğümüz tek ışık olduğunda
Hayır korkmayacağım
Hayır korkmayacağım
Sen yanımda oldukça, yanımda oldukça

So darling, darling stand by me
Oh, now, now, stand by me
Stand by me, stand by me

Bu yüzden sevgilim, yanımda ol
Oh, şimdi, şimdi, yanımda ol
Yanımda ol, yanımda ol

When the sky that we look upon
Should tumble and fall
And the mountain should crumble to the sea
I won't cry, i won't cry
No i won't shed a tear
Just as long as you stand, stand by me

Baktığımız gökyüzü
Yuvarlanıp düştüğü zaman
Ve dağlar denize ufalandığı zaman
Ağlamayacağım, ağlamayacağım
Hayır bir damla gözyaşı dökmeyeceğim
Sen yanımda oldukça, yanımda oldukça

And darling, darling stand by me
Oh, stand by me
Stand by me, stand by me, stand by me

Ve sevgilim, sevgilim yanımda ol
Oh, yanımda ol
Yanımda ol, yanımda ol, yanımda ol

Whenever you're in trouble won't you stand by me
Oh, now, now, stand by me
Oh, stand by me, stand by me, stand by me

Başın belada olunca yanımda olmayacak mısın
Oh, şimdi, şimdi, yanımda ol
Oh, yanımda ol, yanımda ol, yanımda ol

Darling, darling stand by me
Stand by me
Oh stand by me, stand by me, stand by me

Sevgilim, sevgilim yanımda ol
Yanımda ol
Oh yanımda ol, yanımda ol, yanımda ol.

Çok Şükür

2010-01-05T22:19:00.000+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=38306

Koltuk sevdası varmışcasına yıllardır kendisine yapılan protestolara seçimle geldim seçimle giderim ara gazı veren sayın(!) başkanımıza önümüzdeki seçimde bir rakip daha olacak mı, ve oylar bölünecek mi korkusu son yapılan açıklama ile dindi diye umut ediyorum.

Ben Murat Aksu'yu Murat Aksu olduğu için değil, sadece ama sadece Beşiktaş'ı sahipsiz bırakmadığı için ve muhalefet yok diyenlere inat adını ortaya attığı için sahiplendim en başından beri, hala mevcut yönetime oy vereceğini öğrendiğim tanıdıklarım oldu; vardır elbet bir bildikleri karışamam ama açıkçası 1 milyon oyum olsaydı dahi tekine atmazdım ben bunca yaşanandan sonra, yeter ki başkan değişsin kim olduğunun önemi yok gözümde, hayalimizdeki Siyah Beyaz başkanlık koltuğuna resimdeki çocuk bile otursa daha güven duyarım son yıllardaki erozyondan sonra, o derece bıkmış haldeyim...

Seçime sayılı günler kaldı, tekrar yazar mıyım bu konu ile ilgili bilemiyorum ama bildiğim şu ki, Beşiktaşlılığımı etkilemese de Beşiktaş tribünleriyle olan ilişkimi kesin çok etkileyecek bu seçim, söz konusu Beşiktaş ise her gelişmeye hayırlısı olsun demek yakışır bize ki yıllardır da öyle baktık yaşananlara ama sırf bu seçime özel hayırlısı olsun diyemiyorum, hayırlısıyla sayın(!) başkan olmasın diliyorum!

Cafe Crown Maçına Dair..

2010-01-03T02:31:00.006+02:00

İstanbul'un bir başından bir başına maça gitmenin verdiği yorgunluğun yanında mağlup olma eziyetini yaşamış olarak başlıyorum bugün ki yazıma.Dostlarla hasret gidermenin mutluluk verdiği bu gecenin bizler için hüsran ile sonuçlanması bizim için bu akşam istenecek en son şeydi,ama biraz kendi hatalarımız,biraz basketbol şansı ve yoğun şekilde hakemler buna izin vermediler...

Salona doğru yürürken bu kış gününde,dikkatimi çeken şey uzun zamandır göremediğimizdi ; yolda atkılarıyla formalarıyla salona doğru yürüyen yüzlerce Kartal Yürek...Kimisi yanında sevgilisiyle beraber,kimisi halı saha maçı dönüşü arkadaşlarıyla kimisi de ailesiyle çocuklarıyla gelmişti maça.Hiç bir şey için değil ama,annesinin kucağında uyuya kalmış o Yavru Kartal için bile kazanmaya değerdi bu maç,her ne kadar oyun sona erdiğinde kaybettiğimizin farkında bile olmadan etrafına neşe saçmaya devam etse de...

Uzun zamandan beri ilk kez bu kadar alternatifli çıkmıştık sahaya ; yeni pivotumuz Fedor ve sakatlığı düzelmiş olan Kerem'in de katılmasıyla sandalyelerin tamamını doldurmayı başardık diye düşünüyorduk ki sebebini bilmediğimiz bir şekilde Ömer Ünver'in kadroda olmadığını gördük.Kısa bir süre kafamı kurcalasa da Koç'un sahada istisnalar hariç yer vermediğini düşündüğümüzde büyük bir eksik olmadığına kanaat getirdik.Rakip kadronun kalitesiyle aşşağı yukarı eşdeğer bir kadroya sahip olduğumuz düşünüldüğünde ise Newley'nin yokluğu Muratcan'ın bu formsuz döneminde yine kendisini oldukça hissettirecek gibiydi..

Hava atışıyla beraber maçın ne kadar hızlı geçeceği az daha olsa görmüş olduk,ilk basketi yediğimizde uzunca bir süre öne geçemeyeceğimizi nerden bilebilirdik ki..Daha Bismillah diyemeden skorboardda görmüş olduğumuz 2-11'lik skor hepimizi şoke ederken Metin daha maçı başlamadan bitirmişti : ''Biz bu şerefsizlere karşı ne zaman böyle kötü başlasak kaybediyoruz.''

Burak Hoca'nın molası ilk başlarda işe yaramış gibi görünse de oyunun gidişatı fazla değişmemişti ; kaçan basit atışlar ve yenen kolay basketler..Daha maçın başından eşleşme problemi yaşayacağımızı bize hissettiren Rancik ve arkadaşlarının atmış olduğu yüzdeli 3 sayılık atışlar sinir kat sayımızı fazlaca yükseltmişti.Aslında sayı yemeye çok da yabancı değiliz,ama bu kadar basit atışları bu kadar kaliteli ellerin kaçırması sanırım işin kilit noktasıydı..

İkinci çeyrek sanki başından sonuna kadar aynı şekilde oynandı ; biz 2 basket atıyoruz farkı 4-5'e indiriyoruz rakip iki üçlük atıyor fark bir daha 10'a çıkıyordu.Ne yapsak ne etsek savunmaya çare bulamıyorduk.Tribün sürekli aynı basketleri yemekten sıkılmış olacak ki,en son yediğimiz 3'lükten sonra hep birlikte ''Yok Artık'' der gibi bir homurdanma içerisindeydi.Devrenin sonunda ilk çeyrekteki 8 sayılık fark 10'a terfi etmiş ve 51 sayı gibi oldukça yüksek bir sayıyla soyunma odasına gitmiştik..

Devre arasında yerimizden kalkma gereği duymazken,kendimizi bir duman bulutunun içerisinde bulduğumuzu farkettik.Biz T.C. yasalarına göre sigaranın kapalı alanda içilmemesi gerektiğini zannederken,bu kuralın yoğun seyircili Akatlar günlerinde pek de etkili olamadığına bir kez daha şahit olduk.Takımlar sahaya çıktığında bir ara hakemin maçı başlatmayabileceği bile aklımdan geçti,havadaki dumandan sigara tadı alabilecek duruma gelmiştik gerisini siz düşünün artık..

Üçüncü çeyrek başlarken kafamda geçen haftaki Ülker maçı vardı,yine ilk yarıyı hatrı sayılır bir farkla kapatmıştık ve yine bu farkı kısa sürede kapatabilir miyiz sorusu vardı..Takım beni yanıltmadı,hızlı bir şekilde başlayarak oyunu başa baş hale getirdi,Engin'in 3 sayılık basketiyle bizi maçta ilk kez öne geçirdi.Bu bölümde maçı koparabileceğimizi düşünürken her öne geçtiğimizde yediğimiz seri basketler bizi artık bu maçın kazanmak için ekstra bir şeyler vermemiz gerektiği düşüncesine sürükledi.Aslında hücum düzeni yoluna girmişti seri şekilde sayılar atıyorduk,ama o baş belası savunma zaafı yok mu,işte o başımızı ağrıtmaya devam ediyordu...

3. çeyrek biterken kaçan üç sayılık atışın ribaundunu büyük bir azimle kovalayan Fletcher bize saniyeler kala Likholitov'un muhteşem smacını izleme imkanı verdi.Yeni transfer bugün oynadığı bölümde savunma ve ribaunt konusunda etkili olabileceği izlenimi verdi.Yapmış olduğu iki hatalı yürüme ise,bize kariyer istatistiklerinde ki yıllık 9-10 sayı ortalamasının sebebini söylüyordu..

Son çeyrek başladığında içimde bir umut vardı,ama inanç konusunda aynısını söyleyemeyeceğim.Sebebini bilmediğim bir şekilde kendimi bir türlü maçı kazanabileceğimize inandıramadım,sanırım bunda her attığımız basketin peşine yediğimiz hızlı sayıların etkisi büyüktü.Farkın 5 sayıya çıktığı anlarda tam rahat bir nefes aldığımızı düşünürken Murat Kaya'nın çok uzaklardan atmış olduğu üçlük bizi bir kez daha geri götürmüştü.Her kopma noktasında rakibin attığı basket aslında onların da kendilerini bu maça nasıl bir şekilde hazılardığını gösteriyordu.Topun el yaktığı anlarda kullandıkları bütün topların girmesi ise onlar adına büyük bir şanstı..

Oyunun sonunda kritik toplar hep ikinci yarı boyunca soğuk kalmış Cevher'i buldu.Maç 82-87'ken attığı 3'lük bizim için bir umut kaynağıyken oyunun 85-88 olduğu bölümde kaçırdığı üçlük bizim için çanların çaldığı noktaydı..Son dakika içerisinde rakibin kucağına giden hücum ribaunduda maçı bittiğinin habercisi oldu : 87-96

Bir maçtan daha mağlup ayrılırken,boş salonda takır takır oynayan takımın dolu salona gelince böyle tutuk bir şekilde oynamasına isyan etmemek elde değildi.Burada suç biraz da bizde sanırım,adamlara dolu salonda oynamanın ne demek olduğunu unutturmaya başladık...

Son söz : Bu hakemler bu adamları küme düşürmez..

Bu Sene Şampiyon Görelim Sizi...

2010-01-01T01:13:00.000+02:00

An itibariyle 2010 senesine adım attık, hayırlara vesile olsun, bir önceki yazımda belirttiğim gibi, evde olduğum için nostaljik bir şarkı eşliğinde kendi içimde sessiz sedasız ama dışarıdaki magandaların savaş çıksa bu kadar ateş eder mi diye düşündürdükleri bir gürültü tufanında karşıladım ben de değişen tarihi...

Yeni yılda ne dileyebilirim diye çok düşünmek zorunda değilim ben de çoğu Beşiktaşlı gibi, gönül tabi ki şampiyonluklar ister gene ama sonrasında vefasız damgası yememize sebep olmasın mümkünse artık daha hiçbir şampiyonluk, bunu yaptıranlar zaten 31 Ocak tarihiyle yol alırlarsa Beşiktaş'tan hakikaten en hayırlı senemize yıllar sonra girmiş olduğumuza inanırım, bizim yeni yılımız 1 Şubat sabahı başlayacak muhtemelen iyi ya da kötü şekilde, birçok güzel Beşiktaşlının yazdığı üzere Beşiktaş kendi içinde bir Kurtuluş Savaşı verecek bu ay sonunda, alnının akıyla çıkar diye düşünmekteyim Allah'ın yardımıyla Beşiktaş'ı gerçekten sevip ona değer verenler, he ben böyle dediğim halde gene aynı sonuç çıkarsa da isyan etmem Allah'a, isyan etmemeyi öğrendim Beşiktaş üzerinden, sevmiyor zaten bizi kısmetsiz bir takımız diye kabullendim, gene de ruhumuzda var işte 'asla pes etme' sloganı işlemiş içimize, o yüzden ne ara verebiliyoruz ne de bırakabiliyoruz sevdamızı...

İçinde ne kadar yıl ve ya sene kelimesi geçen tezahürat varsa aklımdan geçirdim şimdi önceki senelerde olduğu gibi, bir çırpıda yazılacak ne kadar güzel tezahüratlarımız var diye de tekrar gurur duydum, herkese nasip olmaz Beşiktaşlılık cidden...

Bu sene şampiyon görelim sizi
Ölmeden mezara koymayın bizi

Son Defa...

2009-12-31T20:28:00.000+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=38099

2009 senesinde yazmaya başladığım için, blog sayfamda böyle detaylara çok takılmasam da, bu yıla has olarak son yazımı yazayım istedim yeni yıla yaklaşık 4 saat kala, belki alemci ve en sosyete gençler gibi dışarda olmayacağım için yeni yılın ilk yazısını da konduruveririm yeni yılın ilk saatlerinde belli de olmaz.

Medyada yılın enleri ile ilgili habere gözüm takıldı bugün, geçen hafta üniversitemizde yapılan panelde de soru olarak yöneltmiştim bunu hatta, aklıma geldi haberi görünce, basında hiçbir zaman istediği yeri bulamayan Beşiktaş çifte kupa ile kaparken yılı dahi gene renkli takımların gerisinde kalmış, gülelim mi ağlayalım mı şaşırdım açıkçası, yani haberin kralı şampiyon takımda olmaz da nerde olur, basın tarafından nerde aranır cidden incelenmesi gereken bir detay bana kalırsa; spor gazetelerinde ilk sayfalarda yer almak önemli midir? Takımını seven insan için bu pek farketmez, hani ben basınla pek içli dışlı olmasam da okuma ve takip yönünden, istediğim zaman istediğim kaynakta Beşiktaş'ı bulurum, ama dışardan bakan gözler için farklı anlamlar içerir ilk sayfa takımı olmak...

100. Yılımızla ilgili birçok anı vardır hepimizin hafızasında şüphesiz, basın ile ilgili olan kısmında da Luce kaldı benim aklımda; takımın başına getirildiği ilk zamanlarda ağzına doladığı ve kulağımıza çaldığı lafta, Beşiktaş'ı yaşayacaklarımızla ilk sayfalara taşıyacağım demişti, Allah için o sezon da ne yaptı ne etti (Ligde şampiyon ve UEFA kupasında çeyrek final) sözünü tuttu, sezon sonunda puan rekoru kıran takımımız ligi zirvede bitirince tüm yazılı basında Beşiktaş haftalarca ilk sayfalarda yer aldı, sonrasında tabi aynı tas aynı hamam moduna geçildi gene ama bunun önemini o zaman çok net kavradım ben... Hiç gazete takibi olmayan insanlar bile sürekli Beşiktaş'ı ön sayfalarda görünce demek ki diyordu artık moda Beşiktaş artık Beşiktaş ağırlığını verdi ülkemize diye, komik ama çevremdeki insanlar takdir ederek böyle düşünüyorlardı.

Yıllar sonra çifte kupa aldığımız halde bu mertebeye ulaşamamızı hangi sebeplere bağlamak gerekir açıkçası düşünmedim zafer sarhoşluğu ile ama panelde sorduğum soruya gelen cevaptan sonra da iyi ki düşünmedim dedim kendi kendime, çünkü yapılan araştırmalara göre, taraftarımız bu kurgulu düzeni çözmüş olacak ki basın yayınları ile arası epey açılmış, gazete almaz, haberleri takip etmez olmuşuz, genç nesil de zaten netten ihtiyaçlarını karşılıyor, sevindim açıkçası böyle olmasına, daha da yapmasınlar hiç haberimizi isterlerse, birbirleriyle oynaşırlar nasıl olsa Beşiktaş aradan kaynayıp gene şampiyon olmasını bilir bileğinin hakkııyla, sonra seve seve yazmasalar da söke söke yazarlar 2009 2010 ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ diye... Mutlu Yıllar Herkese...

Haftanın Sanatı

2009-12-29T01:19:00.000+02:00

Anlarsin

Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gicirdamasin
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsin
Sabahlara kadar oturup konusalim
Kimse duymasin
Mavi bir gökyüzümüz olsun
Kanatlarimiz dokunarak uçalim
Insanlardan buz gibi sogudum
Iste yalniz sen varsin
Öyle halsizim ki hiç sorma
Anlarsin

Cahit Külebi

Futbolun Bize Öğrettikleri...

2009-12-28T23:35:00.000+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=37951

Yıllarca futbol ve içerdiği şiddet unsurları üzerine içi dolu birçok cümleler dinledik gerek televizyon kanallarındaki futbol yorumcularından, gerekse de futbolu hiç bilmediği halde onun popülerliğinden fayda sağlamak amacıyla kendine böyle yol seçen, açıkçası hangi sıfatla nitelendirmem gerektiğini de bilemediğim birçok insan tarafından maruz kaldık bu söz bombardımanına.

Futbolu hiç bilmemekle, futbolun içindeki bir unsuru çok iyi bilmek apayrı incelenmesi gereken olaylardır; benim ve ya çoğul kullanmam gerekirse çevremde hem sevdiğim hem değer verdiğim biziz diyecek kadar kendime yakın gördüğüm insanlarda ise futbola dair her şeyi bilebilme sevdası vardır, örnek vermek gerekirse yıllar öncesinin bir futbol maçını babamla beraber izlerken daha o anlatmaya başlamadan ben de bir iki kelam edebilmeliyim diye düşünürüm, büyüklerden anılar dinlemek nefis bir hissiyat verse de bünyeye, asıl önemli olan o hissiyatı araştırarak kendi kendine yükleyebilmektir bana kalırsa, olur ya belki çevrenizde değer verdiğiniz, size futbolu sevmenize yardımcı olabilecek bir futbolsever olmamıştır hiç daha önce...

Haberle ilgili çok fazla yorum yapmayacağım bu yüzden sadece takıldığım noktayı ve bence sebebi gördüğüm detayı sizlere aktarmak istedim, haberde psikolojik destek görmesi gereken holigan olarak damga yiyen çocukların(!) hepsinin yaşı 18'den küçük, gerçekten üzüldüm bu rakamlara, hani yaşı başı almış olsa da üzülürdüm ama bazen asi ruh, anarşizm, holiganizm v.b. konularda ne yaptığını bilmeden hareket ettiğini düşündüğüm insanlara sevgisizlik noktasında hayatın büyük bir yük bindirdiğini hissederim. Düşünsenize 18 yaşının altındayken polis, karakol, gözlatı, psikolojik destek gibi toplum önünde insanların size karşı düşüncelerini bambaşka hale getirecek tanımlara maruz kaldığınızı?

Acı bir durum olmakla beraber olayın temeli psikoloji ve eğitim noktasında kesinlikle çakışmaktadır, ne olursa olsun bu gençler kaderlerine terkedilmemelidir, yaptıkları yanlışlarla dışlanmamalı, tekrar aynı durumlara düşmemeleri için çaba sarfedilmelidir, eğer ki hayatta futbol adına eksik bilgilerle yaşıyorlarsa öğretilmeli eğitime tabi tutulmalı ve neyin peşinden ne şartlarla gitmeleri gerektiği belirtilmelidir, sonrasında seçme hakkı gene onlarındır elbet, bu yüzden yazdığım yazıya göre negatif bir resim seçmiş olmam da bundan kaynaklanmaktadır; ben de sonuçta tribünde deplasmanda sütten çıkmış ak kaşık değilim, seçme hakkımı bazen kötü olarak bilsem de takımım için doğru gördüğüm şekilde uyguladım, her zaman olumlu sonuç almadım şüphesiz ki... Bu sebeple önce neyin iyi neyin köü olduğu öğretilmeli ardından sonuçlarına bakılmalıdır, sadece yaşananlara bakarak afaroz etmek futbol cahilliğinden ötesi değildir, zaten futbolsever insan da buna aldırış etmez bildiğini okur.

Ülker Maçı ve Hakem Sorunsalı...

2009-12-28T23:18:00.005+02:00

Beko Basketbol Ligi'nde bu sene ki en ciddi iki rakibimizden biriyle Abdi İpekçi'de karşılaştık Pazar günü. Maçtan önce tahminlerde bulunulduğunda herkesin aklına ilk gelen şey, rakibimizin Ülker olmadan önceki zamanlarından beri deplasmanda kazanma problemimizin olduğuydu...

İşin saha boyutunda ise yüksek bütçeli rakibin derin kadrosu karşısında takım savunması ve hücum ritmi adına en önemli oyuncularımızdan Brad Newley'nin olmaması bizim en büyük problemimiz olarak göze çarpıyordu. Bunun yanında daha önceden de belirttiğimiz pivot eksiğini Fedor Likholitov transferiyle kapatmamıza rağmen Rusya'daki noel tatili sebebiyle oyuncunun lisansının yetişmemesi de bizim için bir handikaptı..

Rakipte ise Mirsad, Ömer Aşık ve Greer gibi 3 önemli oyuncunun olmaması bizim için bir avantaj olarak görünse de, derin kadro içerisinde bizim kadar etkilenmedikleri bir gerçekti. Greer oynamasa siyah-beyaz renkleri görünce dayanamayan Mrsic, Ömer yoksa Oğuz Savaş, Mirsad yoksa Preldzic'in bulunduğu bir ortamda büyük bir problemin olmadığını görme çok da zor olmasa gerek..

Bu sene büyük takımlara karşı oynadığımız maçlarda yediğimiz sayılar göz önüne alındığında, bu maçta savunma konusuna ekstra bir gayret göstermemiz gerektiği görünen gerçeklerden birisiydi. Hücum konusunda aşağı yukarı belirli ritmimizin olduğu bir ortamda yapılacak iyi savunma bizim için maçı kazanmak adına kilit noktaydı..

Fakat maçın gidişatı savunma konusunda pek de bizim istediğimiz doğrultuda gitmedi. Hücum ritmimiz geçmiş maçlarla aşağı yukarı aynı gitmesine rağmen rakibimizin hücum potansiyeli yüksek bir takım olması bizi sürekli skorda geriden gitmeye mahkum etti. Devrenin sonuna doğru kısa bir süre Chatman'ı dinlendirirken yapılan top kayıpları farkın çift hanelere çıkmasına yol açtı, Haluk ve Chatman'la bulduğumuz sayılara rağmen devre sonunda yediğimiz basketle ilk yarıyı 9 sayı geride kapattık..

Maça ortak olabilme adına artık savunmayı sertleştirip rakibin ritmini bozmak gerektiği apaçık belliydi. Nitekim 2.yarının başında bunu gerçekleştirmeyi başardık. Fakat bu noktada yıllardan beri taraflı olduğunu çok açık şekilde belli eden Basketbol Federasyonu'nun hakemleri tarafından maç farklı boyutlara doğru götürülmeye başlandı. Baxter'a yapılan çok açık foulü görmezden gelen hakemler Baxter'ın itirazlarına teknik faul çalmayı tereddütsüz gerçekleştirdi. Fakat olayın hemen ardından gerçekleşen bir pozisyonda üzerine doğru koşan 2 tane Ülker'li oyuncuyu görmezden gelip çok kibar şekilde sakinleştirmeyi başarmaları taraflarını açıkça belli etti, çeyrek sonunda Cevher'in yaptığının aynısını yapan provokatör oyuncuya teknik faul çalmamaları da bunu gözler önüne sermeye yetti..

Bunlara rağmen son çeyreğe 1 sayı farkla önde girip çeyrek başında Cevher'in üçlüğüyle farkı 2 baskete çıkarmamıza rağmen savunmayı sertleştiremediğimiz için önce Oğuz'dan yediğimiz basket ve peşine Mrsic'in bulduğu 3 serbest atış maçta tekrar geri düşmemize neden oldu. Bu noktada tekrar öne geçmek adına yaptığımız acele atışların bize 3 sayılık basketler şeklinde geri dönmesi bir anlamda takımın gardını düşürdü. Ters eşleşmelerden sayıları doğru şekilde bulan rakip, skoru korumayı başardı. Maçın bitimine 1 dakikadan az bir süre kala maç 91-96 iken Cevher'le kullandığımız boş üçlüğünün çemberde gezinip içinden çıkması bizim için maçın sonucunu ilan eder nitelikteydi, yaptığımız taktik fauller işe yaramasına rağmen doğru atışları kullanamamız da maçın sonucunu belirledi...

Bu maçla birlikte bu sezon ligdeki 3. mağlubiyetimizi almış olduk ve kötü olan şu ki bu maçların ikisini şampiyonluk mücadelesi vereceğimiz takımlara karşı kaybettik. Küçük maçlarda bize büyük bir artı kazandıran hızlı hücum felsefesi zorluk derecesi fazla olan maçlarda başımıza iş açabiliyor, bu sistemi büyük maçlarda biraz da olsa gözden geçirmemiz gerekebilir diye düşünüyorum. Dirençli ve hareketli bir savunmamız olduğu gerçek fakat kadrosu derin takımlarla oynadığımızda hızlı oyun bizim takımı daha fazla yorduğundan rakibe avantaj olarak dönebiliyor. Bu sorunu çok güvendiğim Burak Hoca'nın çözeceğine can-ı gönülden inanıyorum..

Son söz: Dön artık Newley..

Marmara Üniversitesi Beşiktaş'ın Kalesi!

2009-12-24T21:25:00.000+02:00

Üniversiteye ilk girdiğiniz anda mutlak suretle içinizde bir heyecan bir kıpırdanma olur, artık tuvalette sigara içmek zorunda değilsinizdir, sabit bir kıyafet kavramı yoktur, veli toplantısı tarih oldu demektir, artık kendinizin velisi moduna geçmeye hak kazandınız demektir, bunun gibi daha birçok farklılık vardır lise ile üniversite arasında, bizim gibi sağlam Beşiktaşlılar için de LiseBjk den Unibjk ye geçiş demektir...

Marmara Üniversitesi tam da bu noktada ayrıdır belki de bizim için diğer üniversitelerden; kendine has bir oluşumunun (Marmaralı Kartallar) 10. senesini yaşadığı bu dönemde geçen yıldan itibaren başlattığı organizasyon bombalarına son olarak belki de ülke genelinde ilk defa bu kadar adının duyulmasını sağlayacak bir panelle ''10. yıla'' muhteşem bir final yaptırdı Göztepe kampüsünde. Beşiktaş futbol takımı tarihine damgasını vuran, tribünlerdeki bizin sahadaki en büyük sesi olan, futbolculara isyan etme noktasına geldiğimiz her anda ilk akla gelen isim olan, deli dolu, yaramaz, sempatik, zenci, isyankar, asi, ruhu bedene indirgenemeyen, belki de üzerinden 6 sene geçmesine rağmen hala çocukların Beşiktaşlı olmasına sebep olan, stada gittiğiniz zaman ısrarla hala formalarda ismine rastladığımız kara boğamız 21 numaralı formasıyla... Pascal Nouma'yı ağırladık en coşkulu ve özlem yüklü halimizle!

Günlerce süren telefon trafikleri, toplantı üstüne toplantı yapan, kampüslerde şu anda bizim gibi eskilerden çok daha etkin rol alan onlarca arkadaşımızın geceli gündüzlü çalışmasının sonucu olarak kısa zamanda yaklaşık 250 kişilik salonun tamamını doldurduğumuz yetmezmiş gibi, onlarca arkadaşımız da merdiven boşluklarında adeta staddaki omuz omuza hissiyatını yaşarcasına yerini aldı kampüste, pankartlarla balonlarla bayraklarla süslenmiş salona, atkılarıyla formalarıyla akın eden onlarca kartala ev sahipliği yaptı Göztepe kampüsü bu gecede, kibirse kibir denilsin ama Marmara Üniversitesi gibi bir üniversitenin tarihinde böyle bir panel daha gerçekleşir mi cidden düşünmekteyiz hala ciddi ciddi, Nouma'ya bizim gönlümüzde tabi ki kimse rakip olamaz ama şöyle bir dönüp bakıyoruz da diğer renkli takım taraftarları artık Hagi'yi de getirse top sektirmeye, ve ya Alex'e samba yaptırsa o kampüste aynı etki olur mu hiç sanmıyoruz, afişlerin daha asılmasıyla beraber kampüslere giden otobüslerde kulaktan kulağa dolaşan Nouma efsanesi gerçek olmayacak bir düş gibiydi gözümüzle görene kadar bizim için de aslında, hele bir de ona sarılıp fotoğraf çektirdikten sonra iki kelam edebilmenin keyfi, acaba tavırları yapmacık mıdır diye düşünürken, imzasında 21 ve BJK yı eksik etmediğini görmek, bu ne tarifsiz bir gurur ve mutluluktu...

Panelin içeriğiyle ilgili haber sitelerinde bolca okunası kısımlar var herkes için, bir de sadece o gün o salonda olanların duyduğu ve bize özel olarak söyledikleri var ki en tatlı anıların kaymağı gibi kaldı damağımızda, doyamadık ona su gibi akıp geçen saatlerde, hiç bitmesin istedik onla sohbet onla eğlence ama her güzelin gidişatın sonu vardı elbet, tıpkı onla Beşiktaşımızı ayıran son gibi, futbol sahasında ona birkaç sene daha tezahürat edemedik diye belki de bu kadar içten haykırıyoruz her seferinde helal olsun sana Pascal Nouma diye!

Üniversite sınavına hazırlanırken tek tercihim İstanbul sınırlarında kalmaktı Beşiktaş'tan kopmamak aşkına, şimdi eğer bu hafızamla tekrar yıllar öncesine gidip yeniden sınava girme hakkım olsa, gene ölümüne İstanbul inadına Marmara tercihi ederdim kesin olarak, Marmaralı Kartallar kulübü ne kadar son dönemde bazı kişiler ve sayıları konusunda sıkıntılar yaşasa da en zor anında birlik beraberliği ile neler yapabileceğini gösterdi, özünde ve sözünde her zaman duracağını da ispatladı bu panel ile 'Marmara Üniversitesi Beşiktaş'ın Kalesi!' pankartının gözlere sokulması o yüzden çok manidardı bilmeyenlere...

Teşekkür edilmesi gereken o kadar çok güzel insan var ki bu kulüpte, ne büyüğü ne küçüğü gene de istemez ismi geçsin bu tür işlerde, kalbini vererek girdiği için bu kulübe, mezun da olsa bitmez takibi kendi içinde!

Biz Beşiktaş için varız
Marmaralı Kartallarız

Haftanın Sanatı

2009-12-22T00:07:00.000+02:00

Sevdalı

Gönül sende, göz yolda kaldı;
Ne postacı semtime uğrar,
Ne turnalar selam getirir;
Vefasız çıktın Beşiktaşlım.

Katlanmaksa katlanıyorum
Kimselere belli etmeden
İyi kötü bir iş tutmuşum;
Acısı tatlısı hepsi bir.

Ha Ankara olmuş, ha Çemişkgezek;
Senden uzakta olduktan sonra.
Nerde olsa yaşıyor insan;
Nerde olsa bir gün ölmek var.

Sen ilk aşkım, ilk göz ağrımsın;
Dünyalara değişmem seni.
Keyfimden uçtuğum oluyor
Rüyama girdiğin geceler.
Bayram sabahı bile olsa,
Sensiz doğan günü n’eyleyim!

Cahit Sıtkı Tarancı

İki Sıfır Sıfır Dokuz

2009-12-21T21:09:00.000+02:00

'Beşiktaş, 2009 yılı içinde oynanan 35 Süper Lig maçında 75 puanla en başarılı takım oldu.' Aslında 2009 senesine dair fazla bir kelam etmeye gerek bırakmayan bir istatistik kendi içinde, hele ki bu istatistiğe bir de nasıl bir kaos ortamında geldiğimizi hatırlayacak olursak 2009'u ne kadar sevsek azdır diye düşündüm bu yazıya başlamadan önce.

2008 senesinin son aylarında Mustafa Denizli ile dibe vurduk diye düşünüyordum futbol olarak, arka arkaya alınan derbi mağlubiyetleri, ligde tepe taklak olan bir Beşiktaş zaten Avrupa'dan da erken elenmiştik, hiç bitmeyecek kahır dolu bir yarım sezon bizi bekliyor gibi geliyordu bana yeni yıla girerken, bu takımın başında Mustafa hoca olduğu sürece ne köy olur ne kasaba diye yerden yere az vurmadım arkadaş sohbetlerinde, tam böyle bir istifa ve kelle istediğimiz dönemde 26. hafta dedikodusu saldı ortaya hocamız ardından da sessiz ve derinden tam da yıllardır özlemini çektiğimiz bir transfer harekatı geliştirdi takım içinde, üstün Alman teknolojisi geldi Beşiktaş'a hem de ne geliş! Geldikten sonra aylarca takım maç kaybetmedi, adım adım nefes nefes zirveye doğru yürüdük, gene çok sancılı maçlar kazandık gene bu sene de böyle bitmez sonunu getiremeyiz diye düşünken 2 kere de liderlik fırsatını teptik kendi evimizde...

O dönemde öyle hırsa döndü ki içimde kupa finali aklımın ucundan bile geçmiyordu lig şampiyonluğu, kaç maçtır üst üste kaybettiğimiz sarı laci takıma kupa finalinde kökleyelim de gerisi ne olursa olsun diye düşledim, önceden aldığımız uçak biletlerimizle İzmir'e inip de deli dolu bir gün yaşadıktan sonra gecesinde de efsane bir maç sonunda (düşünün ki rakibimizin 2. golüne hani penaltı olmayan düdük uydurması gole bile biz sevindik) şampiyonluğu yaşayınca sanki hedefsiz kaldım bir anda, buna rağmen inanan yürekler aşkına bir de haftasonu liderlik gelip üstüne de lig şampiyonu olunca anlamlardan anlam kazandı 2009 senesi, çoğu taraftar için böyle şampiyonluk yılları hayatına dair anıların ve kırılmaların en çok yaşandığı senedir, aslında diğer senelerden belki pek farklı değildir ama içinde şampiyonluk olunca o sene bir başka güzeldir, bir başka sevgilidir...

Lig bitti şampiyonluk bayrakları eşliğinde doya doya yaşadım İstanbul'u bu sene, sonrasında yeniden lig başlasın da damarlarımızdaki futbol iksiri harekete geçsin diye bekledik usul usul, he bu arada unuttum sanılmasın bir de süper kupa maceramız oldu ama çifte kupa kazanan takıma neden kupa finalisti rakip oldu da neden hakem denilen bir diğer düdük gene bize çelme taktı diye düşünmek istemediğimden 'es' geçer gibi yaptım... Lig başlamaz olaydı diye düşünenler vardı belki içimizde, ben de lig başladıktan sonra ilk galibiyetimizde blog yazmaya başlayacağım diye bir zarf attım kendi kendime ilk seyircili maçta, ben de onu atmaz olaydım, seyircisiz Antalyaspor maçı hariç maç kazanamadık kaosa sürüklenene kadar, sonrasında da gene inanılmaz akıllara durgunluk veren ve SADECE BEŞİKTAŞ yaparsa böylesini yapardı dedirten, Trabzonspor-Fenerbahçe-Manchester U. üçlemesi kaldı hafızalarda dimi?

Sevdim seni 2009 ben herşeye rağmen; mesela Nobre'ye rağmen, Mustafa hocaya rağmen, sayın(!) başkana rağmen, hakemlere rağmen, federasyona rağmen, ülkedeki teröre rağmen, dünyadaki açlığa rağmen, maaşıma çomak sokan YÖK'e rağmen, beni terk eden sevdiklerime rağmen, terk edemediğim sevmediklerime rağmen... v.b. daha birçok rağmenlere inat aklımda kalacaksın, 2010 kankan bakalım nasıl gelecek bana, hoşgelse yeter aslında...

Erdemirspor Maçı ve Genel Değerlendirme..

2009-12-21T02:20:00.006+02:00

Ödemelerin yapılmadığı, Chatman'in maça çıkmayacağı söylentileri arasında ama Kartal Yürekli basketçilerimizin çıkıp terinin son damlasına kadar mücadelesini sürdürdüğü bir haftasonu geçirdik. Rakibimiz ligin en zor deplasmanlarından biri olan Erdemir'di..

Kepez Belediyesi'nin yaşadığı büyük mali krizin sonunda takımdan ayrılan Alex Gordon'u kadrosuna katan Erdemirspor, Hakan Köseoğlu önderliğinde ligin kalburüstü takımlarından biri olarak mücadelesini sürdürüyor. 2010 Dünya Kupası grubumuzda yer alan Fildişi Sahilleri'nin oyuncusu Kone ve geçen sene Karşıyaka'daki performansıyla kendini ispatlamış Leon Williams ikilisiyle uzun rotasyonunu idare etmeye çalışan Erdemir, maç boyu 7 oyuncuyla mücadele etti.

Geçen sene mağlubiyetle ayrıldığımız deplasmandan, geçen seneye göre daha güçlü ama eksik kadromuzla son çeyreğe 11 sayı geride girmemize rağmen skor yönü güçlü olan oyuncularımızla 10 dakikada 15-32'lik seriyle maçı kazanmayı bildi takımımız. Sene başından beri birkaç maç hariç ortalamada çok iyi bir performans sergileyen Chatman 28 sayı 7 ribaunt 7 asistle takımın yükünü büyük ölçüde çekerken, bu haftaya kadar sayı krallığında yer Lonny Baxter'in 6 sayı atması dikkat çeken bir istatistikti..

Oyuncuların para alamadığı söylentilerinin arasında, bir de bir haber sitesi hariç hiçbir yerde göremediğimiz Fedor Likholitov isimli bir pivotun transfer söylentileri dolaşmaya başladı. Pivot sıkıntısı çektiğimizi yavaş yavaş farkettiğimiz şu zamanda bu söylenti bizi biraz heyecanlandırdı. Fakat yaptığım ufak bir araştırmayla bu transferin bizi pek de heyecanlandırmaması gerektiği gerçeğini görür gibi oldum, en azından istatistik bazında..

Rus oyuncu bu sezon Unics Kazan'la hiç bir Uleb Cup maçına çıkmamış. İstatistiklerin bize tuttuğu ışık doğrultusunda kendimce yorumlar üretmeye çalıştım. Fedor, kariyeri boyunca her sezon takımıyla ortalama 30 maç oynamış, en çok skor ürettiği sezon 2008-2009 sezonunda Ural Great formasıyla 10,7 sayı ortalaması yakaladığı sezon olmuş. 29 yaşındaki oyuncu 2.10'luk boyuna rağmen en iyi sezonunu 8 ribauntla 2001-2002 sezonunda yaşamış, o sezondan bu sezona kadar sezon başında 4-4,5 ribaunt ortalamasıyla oynamış ve kariyeri boyunca ortalama 1 blokla oynamış. Serbest atış konusunda ise istatistiklerin bize söylediği kadarıyla vasatın altında, kariyeri boyunca ortalama yüzde 50 gibi bir rakamla oynamış..

Bu istatistikleri göz önünde bulundurduğumuzda, izlemediğimiz bir oyuncu hakkında yorum yapmak her ne kadar zor olsa da, Fedor Likholitov'un 5. yabancının takıma federasyona ödenecek ücretle birlikte fazla maliyet getireceğinden iyi analiz edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Eğer ki oyun içi savunması etkili değilse bizim için çok da faydalı olacağını zannetmiyorum..

Son söz : Bir teşekkürde takımımızı ve seyircimizi çok sıcak karşılayan Erdemirspor'lulara, hepinize gönülden sevgiler..

Kalbimizde Renklerin Bitmese de Dertlerin... (Bursaspor Maçı)

2009-12-19T13:45:00.000+02:00

2009 senesinin son lig maçı, rakip takım taraftarı yok, sahada rakip takım forması altında bizden eskiler, ligin zirvesindeki 2 takım sahada, tribünde oluk oluk boşluklar ve göz gözü görmesin diye yağan inanılmaz bir yağmur vardı dün akşam İstanbul'da stadımızda; sabah işe giderken yeterince ıslandığım için iş çıkışı mecbur kurulanmak adına geri eve geldim direk stada gitmek yerine, anca yetişirim diye düşünsem de yeni atlattığım gribe tekrar yakalanmaya hiç niyetim yoktu, nitekim stada da İstiklal Marşı eşliğinde giriş yaptım.

İnönü Stadı zemini ile her zaman övünmüşüzdür bizler, şükür ki dün akşam bir kez daha yüzümüzü kara çıkarmadı, o kadar uzun süreli ve ağır yağmura rağmen hiç bozuntuya vermedi zeminimiz kendisini, kimler ilgileniyorsa bu stad ile aldıkları her kuruş para helal olsun, tribünde kendi aramızda yağmur böyle devam ederse maç iptal olur zaten tribün de boş tat tuz yok falan derken sahada inanılmaz bir mücadeleye tutuştu oyuncular, az sayıda da olsa tribüne gelenlere iyi bir futbol izletmeyi gaye edinmiş gibiydiler ama bu gayeye ayak uyduramayacak biri vardı ki daha 10 dakikada kumaşını belli etti sağ olsun maçın düdüğü! Bilinçaltına yerleşen Beşiktaş ve Bursaspor düşmandır mantığı maalesef artık sahadaki futbolculara da az olsa etki ediyor, özellikle yerli oyuncular ve Bursa doğumlu olanlar bundan bolca nasibini alıyor bana kalırsa, tansiyon da doğal olarak artıyor tabi ister istemez, işte tam bu noktada maçın adamı seçilen Ozan İpek 15 dakikaya 4 adet sarı kartlık hareket sığdırıp sadece 1 kez sarı kart gördükten sonra bir de gol atınca yağmur suyu değil de sanki gökten üzerimize ateş yağmaya başladı stadda...

Yağmur sebebiyle sadece mücadeleye dayanan futbolda açıkçası Bursaspor daha derli topluydu ilk yarıda, attıkları gol haricinde de etkili atakları oldu, hatta maçın asıl kırılma anı ikinci yarının hemen başında slalom yapan Sercan'ın topu dışarı atması oldu, bir de diğer kırılma anı var ki herhalde asla unutmayacağım onu; Bobo gibi böyle yakaladığı pozisyonları affetmeyen bir forvet nasıl oldu da skor 2-1 iken kaçırdı o golü inanamadım, Nobre bile gol attı diye tribünde şakalaşırken sanki kendim bile inanamayacağım bu galibiyete diye düşündüm ki gidişat öyle olmaya başladı bir anda, defansın direği gibi olan sezon başından bu yana bükülmeyen Ferrari sakatlanınca oyuna girecek adam ve saha dizilimi önem üstüne önem kazandı ama tam da o anda en olmayacak oyuncu değişikliği geldi gene hocamızdan, şimdi kaybetti diye torbalar dolusu laf etmek olmaz ama kazandığımız maçlarda sanki eleştirmemişiz gibi yazılar okuyunca üzülüyor insan, en azından kendi içimde çelişmediğimi biliyorum, taktik teknik açıdan hocamız yok sahada, nasıl yapıyor nasıl ediyor bilmiyorum ama başarıyor sonuçları almayı bu yüzden de Büyük Mustafa oldu sevsem de sevmesem de, beni yanıltmadan gene en anlamsız seçeneği uyguladı sahaya ve Yusuf'u aldı, ardından da Ertuğrul hoca bombaları patlattı, uzun adamlarını saldı bizim defansa, saldıklarından biri asist diğeri de gol atınca düşman ilan ettik hemen o anda...

Ben gidişine çok üzüldüm zamanında hem Ertuğrul hocanın hem de Zapo'nun, Ertuğrul hoca giderken söyledikleriyle aklımda hala, biz yenerken üzülen biz yenilince sevinen yöneticiler var bu kulüpte dediydi, ister inanalım ister inanmayalım son yıllardaki yönetime isyanımızın en temel açıklamasıdır bu söylem, şampiyon da olsak kupalar da alsak bu yönetim varken bu kara lekeler hep hafızalardan çıkıp bizim boynumuzu bükmemize neden olacaktır, o yüzden vay efendim nasıl olur da Bursaspor'a gider nasıl olur da hırsla mücadele eder falan dememek gerek, UEFA'nın geleceğin 20 en iyi antranörü arasında gösterdiği bir değere sahip çıkamadık, şimdi sözde düşmanımız sahip çıkıyor diye homurdanmak yakışmaz bize, Galatasaray'a koyarken helal olsun bize gelince yatsın mı diye bekleyeceğiz, Zapo da keza öyle! Sezon başından hatırımda çok net olarak o sahne; adam resmen ağladı kulüpte kalmak için şampiyon takımın oyuncusuyum göndermeyin beni diye, yerine gelen Ferrari de ondan iyi çıktı, kabulümdür ama empati yapmak bu kadar zor olmasa gerek, hangimiz sevdiğimiz bir yerden gönderildiğinde içimizde demeyiz; 'Gidişim sessiz oldu ama dönüşüm muhteşem olacak!' diye...

Beşiktaş'ın kaybettiği maçtan sonra keyif almam ben hayattan, şimdi de keyifsizim ama uğruna ıslandığım için, 2009 senesinde İnönü'de tek bir maç bile kaçırmadığım için de gururluyum, sen bize bakma Beşiktaş, biz senin baktığın yerde oluruz evelallah... 8 maçlık galibiyet serimiz son 3 maçtaki 7 puan kaybımızla sıradan hale geldi, tıpkı geçen sene gibi liderin 5 puan gerisinde kaldık devre arasında.

Maçlar Olur Biz Deplasmana Gidemeyiz...

2009-12-16T23:49:00.000+02:00

http://www.bjk.com.tr/tr/haberler.php?h_no=16223

Bu haftaki Beşiktaş gündeminin bu haber üzerinden gideceği son yıllarda olduğu gibi bu sene de değişmeden başladı, çıkan karar ama açıkçası bu sefer şaşırttı beni; hafızam beni yanıltmıyorsa en son başkanlar buluşmuş birbirlerine isimlerinin yazılı olduğu formalar hediye edip dostluk mesajları vermiş bir sonraki maçta da deplasman taraftarına maçların açık olacağı deklare edilmişti.

Karar haberini bu yüzden görünce hafif bir şok etkisi oluştursa da bünyemde özünde gene işin kolayına kaçıldığını düşündüğümden Türk işi mantıkla farklı bir karar beklemenin asıl süpriz olması gerektiğini sanırım gene unuttum. Bu yasak ilk başladığından beri hep şu örneği verdim yazdığım forumlarda ve ya arkadaşlarla sohbet ederken, diyelim ki biz Bursaspor ile aynı Fenerbahçe ve ya Galatasaray ile olduğu gibi bir Türkiye kupası finalinde eşleştik, o zaman ne olacak, nasıl bir mekanizma işleyecek çok merak ediyorum, stadı yarı yarıya bölüp eşit şekilde taraftara dağıtması gereken federasyon taraftarlara nasıl bir yaptırım uygulamayı düşünüyor acaba inanılmaz merak ediyorum ilk günden beri, hala daha da açıklama yapılmadı bu konuda, çıkıp bir gazeteci de sormuyor bu soruyu ne hikmetse(!) Acaba diyorum Beşiktaş - Bursaspor finaline ne olursa olsun izin vermeyiz ne yapar eder ikisinden birini eleriz diye mi düşünüyor acaba futbolu yönetenler?

Mantıklı bir açıklamaları olmayacağını bildiğim için bir de taraftar açısından olaya bakmak isterim; Bursaspor taraftarı da eminim ki benden farksız düşünmezler bu konuda, ne olursa olsun amatör kümeden tutun da Süper Lig seviyesine kadar hangi takımın taraftarı olursa olsun bir kişi, en büyük hazzı azınlık olarak deplasman tribününde desteklediğinde yaşar, takımının en zor ve yalnızlıktan en çekindiği anda peşinde olmak futbolun maneviyatında gizlidir şüphesiz, gönül isterdi ki Bursaspor taraftarı kendilerine sunulan içi boş Beşiktaş düşürdü sizi masalına inanmadan sadece takımları ile bütünleşip öyle yola devam etselerdi de bu hale hiç gelmeseydi aramızdaki maçlar ama şimdi bile durum hafiflemişken alınan bu karar ile benim geleceğe yönelik beklentilerim son buldu, artık Beşiktaş Bursaspor maçları tek taraflı maçlardır tribün açısından maalesef ve böyle kalacaktır.

Çoğu kişinin aksine buyursunlar gelsinler isterim, hatta bilet parasını da biz karşılayalım yeter ki rakip takım tribünü boş kalmasın, sahaya çıkan 11 futbolcu ve teknik kadro içten içe taraftarımız olsaydı demesin, gidip bir selam çakabilsin onu çağıranlara, bu kadar içli yazıyorum çünkü 2006 senesindeki Kadıköy'deki maçta futbolcularımız sahaya 'RUHUNUZ YETER' pankartıyla çıktığında aslında orda olmamızın ne kadar önemli olduğunu hissettim onlar için...

Haftanın Sanatı; Beşiktaşlı Mehdi

2009-12-14T11:43:00.000+02:00

Siz Hiç Beşiktaşlı Oldunuz mu?

İstanbul otogarı viyadüklerin çevrelediği bir örümcek ağıdir. Ağlarına yalnız bahtsızlar takılır. Parası olmayanların kaderleri değişmese de yerlerinin değiştiği bir başlangıç, yada sondur burası. Hele öğlen kalkan yada öğlen ulaşan otobüslerin yolcusuysaniz bu hayata sarilma direncinizin ilk test yeri yine bu otogardir. Öglen ezani okunuyordu.Nisandi ama hala kaskollara sarilmis insanlar, cigerlerinden çikan havayi kaskolun içine üfleyerek isinmaya çalisiyorlardi. Artvin’e gidecek otobüs yolculari sigaralarindan son bir firt çekip, otobüsün basamaklarini çikiyorlardi. Muavin bagaj kapaklarini kapatti, peron görevlisi içerideki yolculari sayip, kafasini arka kapidan uzatip bagirdi. ”22 numara, 22 numara...”. 22 numara yoktu. Tam o sirada bir ambulans yanasti yan perona. Ambulanstan gözaltina kadar sakalli bir adam indi. Muavine el kol yapip otobüsü durdurdu. “Bagaj var mi?” muavin. Adam “yok, ama cenazem var” dedi. Muavin yikildi. Çünkü agzina kadar dolu bagaji indirip, tekrara yerlestirmek demekti bu. Peron zili çaliyor ama Artvin otobüsü hala bagajlarini topluyordu. Tabut orta kisma sürüldü, ambulans sessizce ayrildi yan perondan. Yolcular cama dayanmis, efkarli gözlerle izliyordu olan biteni. Terden pembelesmis yüzüyle muavin adami buyur etti içeri, otobüs yola düstü. 22 numara yolcusunu merakla süzdü otobüs. Müsade isteyip yerine oturdu. Yanindaki yolcu merakini kustu hemen, “ Allah rahmet eylesin, yakinin miydi?” Adam düsündü uzun uzun, “Mehdi” benim neyim oluyor diye. Içini çekip, “ Kardesim di” dedi. Otobüs köprü üzerinden geçiyordu. Adam içinden, “ Mehdi, son kez hisset bogazi” diye geçirdi. Uzun yol basliyordu. Adam kitabini açip okumak istiyordu ama yanindaki yolcu kipir kipirdi. Sürekli içleniyor, vah vah çekiyordu. “ Kaç yasindaydi” diye sordu yolcu. Adam, “Tam olarak bilmiyorum, ama ben yaslarindaydi” “Yahu kardesim diyorsun yasini bilmiyorsun” diye hayret dolu çikisti yolcu. “Kardesim dediysem, öyle degil” dedi adam. “Ya nasil” dedi yolcu. Uzun bir sohbet basliyordu, Otobüs Istanbul sinirlarindan çikarken. Mehdi’yi ilk kez hapishanede gardiyanlarla dövüsürken gördüm. Alt koguslarda, fraksiyonunun koguslarinda kaliyordu. Orada kavaga çikinca bizim kogusa postaladilar. *** fraksiyonu ile bizim kogusun görüsleri ters oldugundan kimse yüzüne bakmadi Mehdi’nin. En dipte benim ranzanin sag altina yatirdilar onu. Birkaç ay kimseyle konusmadi. Yemek yapti, topladi, çay dagitti. Havalandirmada yalniz dolasirdi. Kogus egitimlerimize katilmazdi, annamam öyle seylerden der kenara çekiilirdi. Anladim ki fraksiyoncu filan degil. Bir harita metod defterine gazetelerden resimler kesip yapitirirdi geceleri. Her kogus baskininda Jandarma o defteri bulur yirtardi. Bizim zulayi bilmediginden her seferinde yeni defter bulur, bir dahaki baskina kadar çalismasina devam ederdi. Bir sonraki baskin tiyosu geldiginde haline aciyip, defterini bizim zulaya attim. Jandarma dösek altini açip defteri bulamayinca Mehdi hayretler içinde kaldi. Ona aldigimi söylemedim, merak ediyordum çünkü deftere neler yapistirdigini. Herhalde kari kiz resimleridir, hela için malzeme yapiyorudur diye düsünüyordum. Öyle ya Jandarma bulur bulmaz paramparça ediyordu defteri. Isiklar sönünce zuladan çikardim defteri. Gözlerime inanamamistim. Kogusta kimsenin okumayip bir kenara attigi, ziyaretlerde don, sigara sarilip getirilen, iase sandiklarinin üzerinde gelen ne kadar spor sayfasi varsa ayiklanmis, içlerinden ne kadar Besiktas ile ilgili haber varsa kesilip bu deftere yapistirilmisti. Resimlerin kimilerinin üzerinde domates çekirdegi vardi, kimileri sonradan ütü vurulup düzlestirimis burusukluktaydi. Ama herbirinin altinda tarihi düsülmüs, önemli yerlerinin alti çizilmisti. Ilginç gelmisti bana Mehdi. Bir sabah yoklamasinda yaninda durdum. Pantolunuma soktugum defteri arkadan sikistirdim eline. Sasirdi. Çocuk gibi sevindi. Tesekkür etmek istedi, konusmadim onunla. Ajan damgasi yiyebilirdim kogusta. Havalandirmada yolumu kesti. “Sagol” dedi. Sigara tuttum ona. Çömeldik. “Kimsin, necisin, ne ariyorsun siyasilerin mapushanesinde”dedim. “Vallahi bende bilmiyorum, neci oldugumu bende bilmiyorum” dedi Mehdi. “Peki anlat o zaman” dedim. “Kimseye demek yok ama, söz mü” dedi. “Söz” dedim. Eylül 80 yiliydi. Malum stad bir tane. Ülke bir savas yasiyor ama bizim derdimiz kapaliyi kaptirmama savasi. Aksamdan yigildik, sabahliyoruz kapalinin kapisinda. Kimimizin koynunda sarap, kiminde emanet, kiminde yarim somun ekmek. Baskin yemeyelim diye üçer üçer erketeye çikiyoruz Maçka tarafina, Dolambahçeye, spor sergiye. Ben gece üç gibi Maçkadayim. Motorcular geliyordu asagidan. Son seferinde karsidan grup indirmis, nümayis yapacaklarmis dikkat et dediler. Biçkin delikanliyiz o zamanlar, semtimizde nümayise tahammülümüz yok elbet. Bir o sokaga daliyorum, bir bu sokaga derken bir baktim, o grup duvara tezahürat yaziyor. Allah dedim, çektim emaneti üzerlerine yürüdüm. On kisiydiler, dayak yerim ama hiç olmazsa bir ikisini iyilestiririm dedim ama beni görünce öcü görmüs gibi kaçamaya basladilar, bende arkalarindan. Meger benim hemen arkamda Polis varmis, ben onlari kovaliyorum, kosuyorum, polis hepimizin arkasindan kosuyor. Girdik bir çikmaz sokaga, çocuklar durdular, elleri havada, ben hala bana teslim oldular diye havalardayim, Polis arkadan isik tutunca uyandim, elimde emanet, kolum havada, megafondan “at elindeki silahi” diye bagiriyor, ben kala kaldim. Içimden siçtik simdi dedim ama yirtariz. Çocuklar bilmem ne örgütünden, ben orada saf saf bir adam, polis minibüsünde Gayrettepeye vardik. Nezarete oturduk, geçmis olsunlastik. Çocuklar duvara yazi yazacakalarmis meger, ben onlari ne zannettim, güldüm kendi kendime, bir an önce salsalarda maça yetissem diyorum hala. Nezarette çocuklardan ayrilip duvara yaslandim, sabah oluyordu, sigara tuttu arkamdan biri. Uzandim aldim, hirsizmis, basilmis evde salak. Durumu anlattim güldü bana. Rakip takimi tutuyormus, iyi beklememissin maçi nasilsa koyacaz size dedi. Agirima gitti zirtapoz hirsizin lafi, koyum kafayi burnunun üstüne, dagildi agzi burnu. Apar topar çikardilar disari. Tehditler savurdu bana. Hadi lan ikile, kodumun hirsizi dedim arkasindan. Sabah dokuz gibi sorguya aldilar teker, teker. Sira bana geldi. Klasik sorgu odasi iste. Içim rahat, ifadeyi verip gidecegim maça. Aaa, bir baktim bizim hirsizida aldilar odaya, oturdu karsimda. Burnu tamponlu, sargi içinde. Noldu lan yetmedi dedim. Koltugunun altindaki silahi görünce yikildim. Sivilmis meger, nezaretten laf almaya karismis, nasil yedim bu numarayi diye kendi kendime kizdim. Diger çocuklari salmislar mahkemeye kadar, ama bizim kirik burun davasindan “ memura karsi koyma ve darptan” kalakaldik. Maç gitti, ama asil giden benim hayatimdi. Asker ertesi gün darbe yapti. Memurun raporuna göre hala ben örgüt üyesi zanlisiydim. Darbenin ilk günlerinde kurulan mahkemelere çikartildim. Konusturmadilar bile. Sonrasi o kogus senin, bu kogus benim. Her kogus derdimi anlattikça bana ajan muamelesi yaptilar. Bende kimseyle konusmamaya basladim. Disarida hala bizim tribünden avukat çocuklar ugrasiyormis ama yakalandigim grup çok sivriymis, çok vukuati varmis, yirtamaz demisler. Bende bir umuttur bekliyorum iki yildir, ama su gardiyanlara gicik oluyorum, ne oldugumu bildiklerinden ne zaman maç kaybetse Besiktas abuk subuk hareket yapiyorlar, bende daliyorum, sonrasi jandarma dayagi, biktim, agzimda dis kalmadi. Otobüs otobani bitirmis, yola döner dönmez, mola vermisti. Yolcuya kalsa hikayenin devamini dinlemek için altina isemeye raziydi. Ikide bir vah, vah diyor, yorum yapmak istiyordu. Adam asagi indi, bir sigara yakti. Hava sogumaya baslamisti. Bagaj sicakmidir, diye düsündü. Ölüler üsümezdi oysa. Çaylarla birlikte üst üste, hizli, hizli sigaralar içildi. Ananons yapildi, otobüs mola yerinden ayrildi. Merakli kulaklar dikildi, VCD’de oynayan filmi kimse seyretmez olmustu. Adam devam etti. Mehdi’nin bir arkadasi olmustu artik. Ben. Okumamisti, ama hayat onu yetistirmisti. Bize katil dedim ona. Anlamam o islerden, sevmem o isleri dedi. Olsun vakit baska türlü geçmez, gel otur aksamlari sende tartis bizimle dedim. Kogus sorumlumuza durumu anlattim. Ajan olabilir dedi. Ben kefil oldum Mehdi’ye. Oturdu o aksam bizimle. Kismetsiz Mehdi’nin ilk geceside sanssiz baslamisti aramizda. Okuma yapilacakti. Zuladan kitaplar çikti. Herkes haril haril okumaya basladi. Yan gözle Mehdi’yi seyrediyordum, okumak ne kelime, kitaba bakmiyordu bile, sonra harita metodunu soktu kitabinin arasina, yine kendi dünyasina daldi. Ama onu bekleyen bir süpriz vardi ki, okunan kitabin bölümü hakkinda tartisma yapilacakti geceyarisi. Okuma bitti. Bölüm bölüm herkes kogus sorumlusunun sorudugu sorulara yanit veriyordu. Sira Mehdi’ye geldi. Ben gözlerimi kapadim, çikacak cümbüsü ve Mehdi’nin sorumlulugunun bende oldugunu düsünerek basima gelecekleri düsünüyordum. Kogus sorumlusu sordu “ Mehdi, teoride yenilmek kisi benliginde ideolojiyi zedelermi?” . Ben yer yarilsada içine girsem diye düsünürken Mehdi girtlagini temizledi, konusmaya basladi, kulaklarimi tikadim. “ Bir harekete taraf olmak, eger ona ask ile baglanmamissan sana kaçacak çok firsat birakir. Insanin kendi dünyasi bencillik üzerine kuruludur. Benlik, bencillikten türemistir. Teori diye tanimlanan hareket, insanin bencilligini beslemezse kaybolur gider. Iste insanoglu harekete saygini yitirmemek için aski dogurmustur, beyninde ask olmazsa benlik yada bencillik, teoriyi zorunluluk haline getirir. Teoride yenik düsmek, eger teorinin insana salgiladigi ask yoksa yenilmektir. Ben sevdalarima hiç yenilmedim” Sessizlik oldu. Kulaklarimi diktim sessizlige. Felsefenin temel ilkeleri, bir adamin sözleri karsisinda yenik düsmüstü. Isiklar söndü, herkes o gece ögretilen teoriyle askini koydu teraziye. Birkaç gece geçti. Kogus sorumlusu Mehdi’yi istedi yanina. Ajan olup olmadigini disaridan sorgulamisti. Hiçbir kayit yoktu. Direk sorgu yapacakti. Havalandirma sirasinda ben, Mehdi’yi karsisina oturttu, hikayesini onada anlatti Mehdi. “Peki, sen bunca felsefe kitabiyla bogusup vardigimiz yargilari, bir aska baglayip nasil sonladin Mehdi “ dedi kogus sorumlusu. siz hiç besiktasli oldunuz mu ? diye cevap verdi Mehdi ve devam etti. “ Yasadigimiz bu hayati nasil yasayacagimizi biz kitaplardan ögrenmedik veya su dogrudur diye kimse bize destur vermedi. Hayati egrisiyle dogrusuyla yasadik dibine kadar. Ve bizim yasayislarimizin bize gösterdigi dogrular oldu, yeri geldi bizim yanlislarimizi dogru uygulamasi için abi olduk. Bir felsefemiz oldu yalniz yasanmisliklardan. Simdi siz baskalarinin hayat deneyimlerinden türettigi felsefe ile degil kendinizinkini , bir ülkenin kaderini çizme yarisina giriyorsunuz. Peki kendinizi, yeteneklerinizi ve harekete olan askinizi ne kadar biliyorsunuz. Veya bu cografyada yasiyanlar sizin için ne ifade ediyor” diye konustu Mehdi. Ben yanilmistim. Üniversiteler okumustum, kitaplar yutmustum, makalelerim çikmisti dergilerde ama Mehdi’nin Besiktaslilik üzerine yaptigi küçük bir yorum bile felsefemizin ne kadar kitaba ve teoriye bagli oldugunu bana göstermisti. Ileriki günlerde Mehdi o bize biraz sig ve argo jargonu ile Besiktasliligi anlatti. O zamana kadar sporu, hele hele futbolu küçük burjuva eglencesi olarak, toplumun afyonu sayan bizler, Besiktaslilik felsefesi içinde fanatik bir taraftar olup çikmistik. Simdi anlayabiliyorduk Mehdi’yi, bu kadar bir futbol takimini sevip, maçlardan, seyirden, gazetelerden, radyodan bu kadar uzak kaldigi halde Besiktas bu kadar sevebilmesini. Çünkü sahada oynanan oyun degil, taraf olmanin hazzi yakiyordu ve bagliyordu beynini. 82 yilinda durusmalarimiz hizlanmisti. Karari çikan kendi memleketine yakin cezaevine naklini istiyor, orada daha rahat edecegini düsünüyordu. Mehdi’ye yapisan örgüt davasi çok dallanmis, hakkinda agir kararlar çikar hale gelmisti. Çok idam vardi ve Mehdi hala suçsuzlugunu kanitlayamiyordu. Bu arada çok uzun yillardir sampiyon olamayan Besiktas sampiyonluga kosuyordu. Aksam saat yedide herkes haberlere kulak kesmisken Mehdi bir an önce spor haberlerinin gelmesini bekliyordu. Yaza dogru karar çikti, devlet düzenini degistirmek amaçli suç örgütüne üye olmaktan idami istenmisti Mehdi’nin. Hakim daha önce islenmis suçu olmadigindan hafifletici sebeblerle cezasini müebbete çevirmisti. Bu tam bir yikimdi. Mehdi’yi sakinlestirmek için yanina gittim. Zaten sakindi ama hüzünlüydü. “Simdi olacak sey mi bu müebbet. Yani ben bir daha hiç Besiktas maçi seyredemeyecekmiyim simdi?” dedi Mehdi ve devam etti. “Birde benim sevdigim vardi biliyormusun. O benim sevdigimin farkimda bile degildi ama ben onu çok severdim, bir veda bile edemedim.” Mehdi sevdigi kizi uzun uzun anlatti bana. Yüzünü anlatti, ellerini anlatti, gülüsünü anlatti, evini önünü anlatti, bakislarini anlatti. Beynimde zehirli bir düsünce, o anlatirken, kizin resmini çizmisti gözümün önüne. Söyleyemedim ama bende asik olmustum o kiza, Mehdi’nin kizina. Karara çiktiktan sonra temyiz istedi ama nafile. Artik buralarda kalmasinin anlami yoktu. Nakil istedi. Hemde kimselerin tahmin edemedigi bir yere, Eskisehir’e. Ki en kötü sartlardaki cezaeviydi o dönemin. Ama Besiktas orada oynayacakti, sampiyon olacagi maçi. Idare seve seve kabul etti, bir ilk yaz günü elinde bavul, ardinda bizleri birakip çekip gitti. Giderken sanki mahpusluga degil, Istanbuldan Es-es deplasmanina giden çocuklar gibi bir tebessüm vardi yüzünde. Otobüs geceyarisi Samsun otogarina girdi. Uykudan agirlasmis gözlerde bir hüzün vardi. Bütün otobüs bu hikayeyi dinler olmustu artik. Yemekler yenildi otogarin lokantasinda, adam hürmet görüyordu ve soförlerin masasindaydi artik. Biran önce otobüse dönüp Mehdi’yi dinlemek istiyorlardi.Oysa Mehdi bagajda kendi hikayesinden habersiz, öylesine cansiz topraga dogru seyrine devam ediyordu. “Sonra ne oldu, görüsebildiniz mi?”diye sordu soför.Adam kaldigi yerden devam etti. Bizim kogus az bir ceza ile yirtti bu isten. Üçer beser yil yatip çikacaktik. Bu sevince birde Besiktas’in Eskisehiri 3-0 hükmen yenip sampiyon olusuda eklenince, o gece hem Mehdi’yi anmak, hemde sampiyonlugu kutlamak için eglence tertip ettik. Bir hafta sonra bende ayrildim oradan.Bursa hapisanesinde sevk oldum, iyi bir yerdi. Ama Eskisehir’ den inanilmaz haberler geliyordu. Kiyim vardi, çok zor haber alabiliyorduk. Mehdi gelen sevklerle iyi haberlerini gönderiyordu, birde boncukçuluga merak sarmis, çakmak kilifiydi, anahtarlikti, siyah beyaz hediyeler gönderiyordu bana. Ara sira mektupta yaziyordu, ama yarisi yirtik, karalanmis ve silinmis sekilde. Silinmeyen yerlerinde o kizdan bahsediyordu yine.Küçük bir isyan var diye duyduk Eskisehir’de. Içim içimden gitti Mehdi dedim. Birsey olmamis ama sürmüsler doguda bir yere, heber gelmedi sonralari. Ben tahliye oldum. Mehdi’yi aramaya koyuldum ama nafile. Eskisehirdeki isyani o baslatmis. O yüzden gittigi yeri söylemiyorlardi. Avukatlar tuttum, isi kovaladim ama devir bizim devrimiz degildi. Çaresiz Istanbul’a döndüm. Içim içimi yiyordu. Mehdi’yi bulamiyordum. Arkadaslarini buldum, Besiktas’ta. Onlarda kovaliyorlardi isi ama nafile. Birden karsima o çikti. O kiz. Mehdi’nin sevdigi kiz, Mehdi’yi sordu. Büyülenmistim. Konusamadim bir süre. Bir muhallebicide oturduk, uzun uzun anlattim ona olup bitenleri. Ama içimin yaglari eriyordu ona baktikça. Sik görüsmeye basladik, bir süre sonra Mehdi’den çok birbirimiz hakkinda konusmaya baslamistik. Adam bunlari anlatirken bir homurtu oldu otobüste, yapilir mi bu diyordu bir kismi, diger yandan niye olmasin diyordu arka taraftakiler. Otobüs Karadenize paralel virajlari ala ala, saatler sabaha karsi Vakfikebire ulasmislardi.Adam devam etti, Onunla evlendim. Besiktas’ta ev tuttuk. Mehdi’den haber yoktu. Issizdim. Zor geçiniyorduk. Özal zamanina çabuk uymustu kogus arkadaslarim. Reklamci oldular, gazetelerde yazar oldular, hepsi yolunu buldu. Mehdi geliyordu aklima ve söyledikleri. Hani o benlik bencillige dönmesi, aski,sevdasi. Nerede kalmisti o yüce teoriler. Hepsini bir çirpida silmisti mahpus dostlarim. Çocuguz da oldu bu sikisiklikta, adini koymakta tereddüt etmedik. “ Mehdi” Onun aliskanliklari bana geçmisti sanki. Tribün tayfasi olmustum, bir is buldum sonralari.Kalem katipligi gibi birsey belediyede. Yillar geçti, Mehdi’den haber yoktu. Kimileri gördügüne yemin ediyordu, yeni açikta. Ama ben görmedim. Izini sürmeyi biraktim.Yillar geçti aradan. Bu sene bir maçta yeni açikta bayragini siyahbeyaza çeviren partililerin arasinda görür gibi oldum sanki . Saçlari beyazlamis bir adam pesinden kostum, yetisemedim.O muydu, degilmiydi, çok kuskulandim. Tekrar aklima düstü Mehdi. Arastirmaya koyuldum ve buldum onu. Dosyasini çabuk çabuk okudum. Mardinde, Antepte, Bingölde yatmis. Hastalanmis. Yaralanmis. Önceden suç isledigi maddeler Avrupa Birligi uyum yasalariyla ortadan kalkmasiyla suçlarida ortadan kalkmis, sonrada Rahsan Hanim affindan saliverilmis. Demek dogruymus, oymus. Sonra muhtarliklari dolasip kaydini aradim. Bulamadim. Ta ki geçen haftaya kadar. Uyku çökmüstü otobüse. Artvin gözüküyordu ama viraj, viraj, viraj. Ulasilamayan bir kartal yuvasini andiriyordu Artvin. Adam yorgunluktan kisilan sesi ile bitiriyordu hikayesini. Geçen hafta iki polis geldi evime. Polis gelince bir korku aldi beni , mahpusluktan kalma aliskanlikla. Bir kagit tutusturdular elime. Istinye Devlet hastanesinden çagiriyorlardi beni. Ne için diye sordum, tesbit dediler. Ceketimi aldim çiktik. Hastanenin bodrum katina indirdiler beni. Morg odasina bir sürgü açilmis, beyaz bir çarsafin basinda bekliyordu morg bekçisi beni. Çarsafi kaldirdi, yatan Mehdi’ydi. Öylesine yaslanmis, saçlari beyaz, mutlu ve ihtiyar ceset yatiyordu sedyede. “Basiniz sagolsun, giris kaydina sizin isminizi yazmis yakini olarak, kardesinizmis, Allah sabirlar versin” Morg kadar sogumustu damarlarimdaki kan. Yillardir aradigim adam karsimdaydi, sarildim ona çaresiz . Evraklari hazirladilar, islemleri yaptirdim. Ben ve bir tabut gecenin yarisi basbasa kalmistik. Dogum yeri gözüme çarpti Mehdi’nin. Artvin. Ertesi gün onu Artvin’e g**ürüp gömmeye karar verdim. “Peki kimi kimsesi kalmamis mi garibin Istanbul’da”dedi muavin. “Yok, ölmüs hepsi, enistesi de devlet memuru oldugundan basim belaya girmesin diye bulasmadi cenazeye” diye cevap verdi adam. Artvin otogarina girdi otobüs. Omuzlar üzerine alindi Mehdi. Yukari mahallede bir camiye goturdüler. Otobüs yolculari cemaat olmustu. Imam sordu, “Nasil bilirdiniz?” Hepbir agizdan “iyi bilirdik” sesi yankilandi. Yalçin bir kayalik gibi mezarlikta, kartal yuvasinda bulustu toprakla Mehdi. Ama aski hiç ölmedi.

Kepez Maçı ve Genel Değerlendirme...

2009-12-13T02:06:00.006+02:00

Dolu Akatlar'ı tekrardan hayal ettiğimiz günlerde, aslında alışkanlık haline gelen seyircisiz oynama geleneğimizi sürdürmeye devam ettiğimiz bir maç oynadık yine Akatlar'da...

Yıllardır yaşadığımız ödeme sıkıntılarıyla karşı karşıya kalmış ve hafta içinde antrenman yapmamış Bir Kepez Belediyesi vardı karşımızda, futbolun fazlaca ön planda olduğu ülkemizde basketbolun zevkine varamamış yöneticilerin basketbola hakettiği değer vermediğinin göstergelerinden bir tanesiyle daha karşı karşıya bulunmakta Türk Basketbolu. Dikkatimi çeken noktalardan birtanesi de geçen senenin başında parasını alamadığı gerekçesiyle takımdan ayrılıp bizim için ızdırap dolu bir senenin fitilini ateşleyen Jovo Stanojevic'in 4 aydır parasının alamamasına rağmen tıkır tıkır basketbolunu oynamasıydı, bu cefakarlığın nerden geldiğini merak etmiyor değilim açıkcası..

Engin ve Fletcher'in iyileşmesiyle ritmini tekrardan bulan takımımızın bol skor atacağı en azından TBL'deki maçlarda artık aşikar bir duruma geldi. Hele ki antrenmansız Kepez Belediye'nin hücum yönü bir yana savunmada karşı duramayacağı maçın başından da biraz belli gibiydi.Artı yönlerimizde bunlar bulunurken, 2 önemli kısa oyuncumuzun sakatlık nedeniyle kadroda bulunmaması da dezavantajlarımızdı. Özellikle Newley'nin olmaması hafta içinde kaybettiğimiz Badalona maçı gibi tecrübe ve yetenek gerektiren maçlarda büyük bir eksi olarak hanemize yazılıyor..

Para alamamasına rağmen maça iyi başlayan Kepez Belediye'nin direnci ikinci çeyreğin başında, 24-0'lık seriyle geri dönmemek üzere sona ermişti. Bu sebeple maç boyu kendi iyi oyunumuzdan aldığımız hazın dışında rakip kaynaklı bir atraksiyon yaşayamadan maçı bitirmiş bulunduk. Bu yüzden maçın gidişatı boyutunda yazabilecek çok fazla şey bulamadım..

Fakat iyi oyunun yanında dikkatimi çeken ve çok önemli olduğunu düşündüğüm bir noktaya değinmek istiyorum. Geçen hafta sayı krallığını Pınar Karşıyaka'lı Andre Smith'den alan Nba patentli pivotumuz Lonny Baxter'ın savunma noktasında ciddi şekilde uyarılması gerektiğini düşünüyorum. Zira canlı izlediğim Telekom Basket Bonn maçında tavan yapan aşırı bir vurdumduymazlık var Baxter'da, rakibin kısası uzunu gözetmeksizin Baxter oyundayken sayı bulma lüksüne sahip oluyor rakip oyuncular. Tamam Lonny skor bazında takımın yükünü önemli ölçüde çekenlerden, fakat bütün takım azimle savunma yaparken Baxter'in içeriye kadar kovalanan kısaların önüne çıkmaması ya da birebir savunma yaparken bu kadar kolay geçilebilmesi beni bile ekran başında rahatsız ediyor, ve korkum şudur ki bu Baxter'in düzeltebileceği bir şey değil, oyun karakteri bu..

Bu durum TBL'de atarak kazanabildiğimiz maçlarda problem oluşturmuyor ama Avrupa'da ve play-off zamanında başımıza büyük işler açabilir, bu sebeple Baxter'in tam zıttı bir şekilde güçlü fiziğinin yanında mücadele gücü üst seviye olan Kevin Fletcher'in süresinin daha fazla artması gerekebilir diye düşünüyorum, zorluk derecesi zor maçların kritik olan bölümlerinde Baxter'in oynamaması da bunun Burak Bıyıktay tarafından da farkedildiğinin göstergesi. Sanırım bu bölgeye ilerleyen zamanlarda bir transfer yapılması gerekebilir..

Önümüzdeki hafta içinde, İspanya'da bu hafta yenildiğimiz Badalona'yla yapacağımız ya tamam ya devam maçı niteliğinde çok çok zorlu bir maç oynayacağız. Baxter'in durumunu, Muratcan ve Newley'nin yokluğunu göz önünde bulundurduğumuzda şans faktörünün yanımızda olmasına mecbur olduğumuz bir maç olacak bizim için. Sanırım Chatman'den Telekom Basket maçındaki gibi bir performans, Engin'den bugün ki gibi bir performans ve Baxter'dan özveri beklememiz gerekecek..

Son söz : Biyonik misin Haluk Yıldırım, ayakta alkışlıyorum seni..

Bizim Burda Fenere Böyle Derler...

2009-12-12T11:38:00.000+02:00

Bu hafta çeşitli yoğunluklar sebebiyle kaç gündür sayfama yazamasam da aklımda hep son günlerin popüler kelepçe konusu ve renklilerin dış basına yansımaları ile bir kurgu vardı yazmak için, şimdi bu düşünceleri aktarma zamanı geldi en hafif haliyle...

İçerik olarak Ayaktopu Argosu Sözlüğü'nü kendime seçtiğim için, öncelikle yazıya ivme versin diye sözlük anlamına bakalım ne demekmiş tribünde ibne kelimesi? ibne: 1. gol yiyen takım. 2. karsı takım futbolcusu. 3. yenilen takım. 4. hakem. 5. karsı takım taraftarı. Şimdi buradan hareketle hafta içinde Fenerbahçe kulübünde yaşananlara bakıp da geçmişte rakip takım tribünlerinin özellikle neden Fenerbahçe maçlarında bu şekilde tacizde bulunduğunu irdelersek pek de haksız olmadıklarını anlarız, gerçekten de kendime dönüp baktığımda gerek iç sahada gerekse deplasmanda rakip takımlara hakaret ederken hiçbirine bu küfürün Kadıköy takımına yakıştığı kadar yakışmadığını düşünmüşümdür; çok anti fenerlisin ve ya gençlik dönemin olduğu için asıl düşmanın Galatasaray olduğunu unutuyorsun diyenlere benim karşılığım şöyle olur, tamam Galatasaray düşmandır ama onun sıfatı şerefsizdir benim gözümde ki bana sorarsanız da arkamdan şerefsiz diye anılacağıma ibne diye anılmayı tercih ederim futbol camiasında, cinsel hayata karışmak tercihleri sorgulamak bizim işimiz değil tribünde ama sahadaki temsil ettiğin formanın ve arkandaki milyonlarca sevenin varlığını bilirken ahlak sınırlarını da az da olsa çizmeli kendine futbolcu diye düşünüyorum ne olursa olsun.

Yazımın içinde bolca kullandığım argo kelimelerden sonra bağlamak istediğim asıl noktaya geliyorum şimdi, bir dönem tribünde küfürler almış başını gitmişti, rakip takımları kızdırmak için ne ağızdan geliyorsa çıkıyordu ve sonuçta isyan bayrağı çekilip küfür bitirilecek dendi, bitsin bitmesine de böyle haberler çıktığında futbolcuları ve camiaları kızdırmak için zamanında bizim bağırdıklarımızın doğru çıktığını görünce aklıma şu hikaye geldi;

Bir şiirinde göt lafını kullandığı için mahkemeye çıkar Can Baba(Can Yücel), hakim sorar, niye göt dedin diye, başlar Can Baba anlatmaya, tamam hakim bey ama önce bir şey anlatayım der, başlar anlatmaya:
-Bir köyde ateşli bir hasta vardır, kasabaya doktora getirir hastayı köylüler. Koca devletin koca doktoruna. Doktor hastaya fitil verir ve köye döndükleri gibi hastaya fitili anüsten vermelerini söyler köylülere. Köylüler tabi 'Tamam dohtor bey' deyip köye giderler. Köydeki herkese sorarlar, en bilgelere bile, ama kimse anüs ne demektir bilemez. Bu nedenle bir türlü ilacı da veremezler hastaya. Hastanın durumu da git gide kötüleşmektedir. Bunun üzerine köylü, doktora, koca devletin koca doktoruna telefon etmeye karar verir ama kimse buna yanaşmaz. Ne cüret dimi doktoru arayacak bir köylü. Neyse durumun vahameti üzerine muhtar aramayı kabul eder. Bütün köylü toplanır santrale, muhtar arar, "Biz ne yapacaamızı bilemedik dohtor bey" falan der işte. Karşıdan doktor bir şeyler söyler. Muhtar döner arkasına: "Makattan verin dedi dohtor" der. Yine tüm köye sorarlar, komşu köylere birilerini yollayıp sordururlar falan, ama makat ne bilen yoktur yine. Hasta ise gitti gidecek, ateşler içinde kıvranıyor baya. İhtiyar meclisi toplanır. Son çare, doktorun bir kez daha aranmasına karar verilir. Yine kimse aramaz istemez doktoru. Nihayetinde yine biri kandırılır, telefonun başına geçer, ama bi yandan söylenmektedir: "Çok kızacak dohtor çok!" diye. Sonunda telefonu açar, durumu anlatır, doktor bir şeyler söyler yine. Telefondaki köylü, yüzü allak bullak, arkasını döner: "Çok kızacak demiştim; götüne sokun dedi"
Sonra da hakime döner, şimdi hakim bey size soruyorum, göte göt denmez de ne denir, bu memlekette göte göt denir.

Saygılar...

Haftanın Sanatı; Şampiyon Beşiktaş

2009-12-07T16:37:00.001+02:00

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1059443221709&ref=mf

http://www.youtube.com/watch?v=DGqpioFyj9A

http://www.dailymotion.com/video/xbb9ls_yampiyon-beyiktay-hasta-bir-cocuyun_sport

Beşiktaşlı olmak Gözyaşı Değildir akıp Gitsin,
Bir Mevsim Değildir Zamanı Gelince Bitsin,
Bir Heves Değildir Gelip Geçsin ve
"BEŞİKTAŞ" Ömür Değil Ölünce Bitsin

UEFA Kurgusu

2009-12-03T10:59:00.000+02:00

Şampiyonlar Ligi'nin popülerliği arttıkça geri planda kalan eski adıyla UEFA Kupası yeni adıyla Avrupa Ligi'nde çok enterasan takımlardan enteresan sonuçlar gözlemlemeye devam ediyorum kendi çapımda; bunun futbola dönüşü acaba UEFA'nın hayal ettiği gibi yeniden takip edilen bir kupa olarak döndü mü o kısmı tartışılır.

2 senede bir kupanın sistemini değiştirmek bence o kadar da hava katmadı bu kupaya; sonuçta 4erli gruplar ve ardından eleminasyon dendiğinde Şampiyonlar Ligi akla geliyor hemen, eskiden olduğu gibi sadece eleminasyon sistemiyle devam eden içerde dışarda maçlar yapılarak değişik ülkelerden isimsiz takımların alacağı süpriz skorlara olan özlemimiz hala aynı derecede diye düşünüyorum UEFA kupası için hele bir de Kupa Galipleri Kupası vardı ki o bambaşkaydı, kendi ülkelerinde lig lideri olmasalar da kupayı alarak başarı elde eden takımlar sağlam bir rekabet içinde oluyorlardı, en azından benim aklımda öyle yaşıyor bu kupalar, şimdilerde hiçbir kupa anlamında başarısı olmayan takımlar hem Şampiyonlar Ligi'nde hem de UEFA Ligi'nde mücadele edebiliyor. Geçen sezondan ve ülkemizden örnek vermek gerekirse tarihinde hiç lig şampiyonluğu olmayan hatta bunu geçtim hiçbir başarısı olmayan Sivasspor eğer ciddi olarak hazırlanıp rakiplerini elese Şampiyonlar Ligi'nde ve ya Avrupa Ligi'nde mücadele edecekti.

Dün akşam Twente ile Fenerbahçe de oynarken kendi liglerinin liderleri olarak çıktılar sahaya Avrupa Ligi'nde sonuçta kazanıp hem üst tura çıkmayı hem de grup liderliğini garantiledi Fenerbahçe, bunun bize yansıması da hemen biz yıllardır çıkamazken adamlar ilk senelerinde çıktılar gibisinden oldu, ben yeni blog yazmaya başladım sayılır asıl bomba çıkış aslında geçen yıllarda Galatasaray'dan geldi ama o dönemde sadece forumlarda yazdık bu mucizeyi; kendi maçını berabere bitirdiği halde üstelik 4 puanla diğer maçtan inanılmaz bir mucize haberi gelerek üst tura çıktılar, bu sene de kura kısmeti yürü ya kulum dedi gene bu iki takıma, ellerini kollarını sallaya sallaya üst tura çıkıyorlar, bundan bize düşen pay elbette Avrupa'da başarısız oluşumuz gibi görünse de sadece bu kadar basite indirgemek de yanlış olur sonuçta kura kısmeti ve iç saha dış saha dengesi de gözardı edilmemesi gereken bir gerçektir bu tür turnuvalarda, hani olur da biz CSKA'ya Wolfsburg'da Manu'ya sonra herkes CSKA'ya hesabı.. Bir son maç güzelliği yaşarsak Şampiyonlar Ligi'nden Avrupa Ligi'ne geçiş yapacağız.

Tam da bu noktada Avrupa Ligi heyecan kazanıyor bana kalırsa son senelerde olduğu gibi, çünkü Şampiyonlar Ligi'nden gelen 8 takım hangileri olursa olsun Avrupa Ligi'nde şampiyonluk, üst kademeden gelmenin havası ve ayrıca eleminasyon kurgusu ile kapışıyorlar. Önümüzdeki hafta tüm bunlar yanıt bulacakken bizim de heyecan yapma olasılığımız doğal olarak artıyor, duaya erken başlamak gerek ne olur ne olmaz, bu sefer de bizim yanımızda olur inşallah futbol kısmeti de 5 puanla çıkamadığımız UEFA Kupası gibi Şampiyonlar Ligi'nden de 7 puanla çıkamayan takım olarak üzülmeyiz, 6 puanla çıkamamayı başaran bir Beşiktaş var sonuçta 2 sene öncesinde; İnönü Cehennemi'ne geliyoRus, biz de inanmaya başlıyoruZ.

Telekom Basket Bonn maçına dair..

2009-12-01T23:57:00.006+02:00

Engin iyileşmiş midir,taraftar gelmiş midir soruları içerisinde trafikten dolayı salona geç girerken kapının önünde kimsenin olmamasından seyirci olmadığını anlamış bulunduk.Hafta içi 7'de olan bir maça göre son yıllarda gördüğümüzden farklı bir görüntü yoktu salonda,yine bildik şekilde Ciğerci,Deli Murat ve pota arkasıyla yan tribünün birleşim noktasındaki çok saygı duyduğum Beşiktaş Sevdalısı abiler,ablalalar yerlerini almışlardı..

İçeri girdiğimizde gözüme çarpan ilk şey Engin'i geçtim Aliağa maçında sakatlanan Newley'i de geçtim takımda mücadele adına önemli bir isim olan Kevin Fletcher da Newley'nin yanında oturuyordu.Durum böyle olunca rakibin kim olduğunun çok da önemi kalmıyor aslında,hem savunma hem de hücum anlamında takımın en iyi oyuncularından üçünün olmaması kalan diğer oyuncuların eksta performans sergilemeleri gerektiği anlamına geliyor.Özellikle savunmada pota altı sertliğinde Fletcher,birebir savunmada Engin ve Newley'nin varlığını düşünürsek denge gerçekten allak bullak olmuştu.

Rakip takımda ilk dikkatimi çeken uzun boyu ve kollarıyla Ohlbrecht oldu onun haricinde 2 sene önce Euroleague'de Lietuvos Rytas formasıyla Hollis Price'ın arkasında izlediğimiz Jared Jordan gözüme çarptı.İsimlerden Alman Milli Takımı'ndan oyuncu olmadığını farketmem rahatlık getirdi,malum en son izlediğim Alman Takımı Nowitzki'siz milli takım gibiydi..

3'te 3 üçlükle başladığımız maçta ne hikmetse serbest atışlarda rezil başladık.Ne basket foullerin foullerini ne de Chatman'in 2 serbest atışını değerlendirebildik.Bunun yanında iyi de savunma yapamayınca ilk çeyreği 25-19 geride kapattık,maçın Chatman'in eline bakacağı az çok belli olmaya başlamıştı,Lonny Baxter'in vurdumduymaz hali bunun en büyük göstergesiydi..

İkinci çeyreğinde çok fazla farkı yoktu ilk çeyrekten,6-9 arasında gezen bir fark sürekli devam ederken,rakibin pivotlarının ''acayip'' basketleri sinirlerimi bozmaya yetiyordu.Sayı atıyorduk ama boyalı alan savunmasını bir türlü yapamıyorduk,rakibin atletik siyahi oyuncularının yaptığı smaçlar bizim için pek de hoş değildi.Açıkçası maçı kazanmamıza dair ışık görebilmek için bildiğin Pollyannacı olmak gerekiyordu..

Rakip takım tribünündeki 3 tane pembeli Alman taraftar bana Avusturya takımıyla oynadığımız maçtaki rakip taraftarları hatırlattı.Ellerinde tahtalarla 10 kişi bizden çok ses çıkaran çoğu bayan topluluktan sonra bu sessiz sakin 3 kişi pek bir makul geliyordu.3 dedik ama kayıtdışı olanları saymadan geçmemek gerek,fazlaca sarı bizim memleket insanına benzemeyen,kimisinin basketçi olmasından şüphelendiğin 8-10 kişi de aramıza sızmış gibilerdi.

Baxter'ın savunmada saç baş yoldurttuğu bir maçta iç oyuncuları uzun,dış oyuncuları atletik bir takıma karşı boyalı alan savunmasını yapamadığımız 3.çeyrekte bizi ayakta tutan oyunculardan biri de son maçlarda performansından hiç memnun olmadığım Muratcan oldu,attığı iki üçlükle bizi oyunda tutan Muratcan özlediğim performanslarından birini sergiledi bu akşam 15 sayıyla,bundan sonra bunları ara ara değil de sürekli görmek istediğimizi belirtmek isteriz..

3.çeyrek kaçan top sonrasında Cevher'in yaptığı enfes tip smaçla biterken hakemler çaldıkları düdüklerle taraflarını belli edercesine hareket ediyorlardı.Buna rağmen takımın elemanlarından herhangi birisinin teknik foul almaması psikolojik bir savaş gibiydi,zira tribünlerin hali bu gazı almak için elverişli şekildeydi..

Son çeyreğin ilk bölümünde de durum diğer 3 çeyrekten çok da farklı değildi hatta daha kötüydü dersek pek yanlış bir kelime kullanmamış oluruz.Farkın 13 sayıya kadar çıktığı dönemde maçın bittiğini en azından ikinci maçta alabileceğimiz olası bir galibiyet için averajı düşünerek 6-7'lere düşürmemiz gerektiğini düşünüyordum ki nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde atılan sayılar,yapılan savunma ve müthiş bir taraftar ayaklanmasıyla rakibi baskı altına alarak bir anda oyunu kazanabilecek bir boyuta getirdik.Bu süre zarfında takımın skor yükünü çeken Chatman'in ve peşpeşe 2 üçlük atan Ömer ve Haluk'un hakkını vermek gerek.

30 saniye kala Chatman'e foul yapıldığında bir anda aklımda Efes maçı canlandı,2 sayı fark ve serbest atış çizgisinde Chatman.Maçın bu noktaya gelmesinde aslan payına sahip Chatman yüzümüzü kara çıkarmadı ve 2'de 2 atarak skoru dengeledi.Rakip son üçlüğü atamadığında 5 saniyemiz vardı,topu doğru noktaya hızlı şekilde getiremediğimiz için dengesiz bir şut kullanınca maç uzatmaya gitti..

Benim korkum uzatmaların geçen sene ki son maçımıza benzemesiydi.Olası bir konsantrasyon kaybı verilen bu kadar emeğin boşa gitmesine yol açabilirdi.Bu durumun farkında olan Beşiktaş Tribünü aynı tempoyu devam ettirerek takımın oyundan kopmamasını sağladı ve 102-98 gibi bol skorlu bir galibiyeti bizlere müjdeledi.Bu kadar kıt kadroyla maçı kazanmasını bilen takımımızı,bu durumu idare etmeyi iyi şekilde becerebilen Burak Bıyıktay'ı ve Akatlar'a gelen tüm Kartalları yürekten kutlarım...

Son söz : Yeri geldi arka plana atıldın yeri geldi hiç oynatılmadın ama içindeki Beşiktaş aşkını kaybetmedin,seviyoruz seni Cevher Özer..

Gel Siyahla Beyaz Olalım

2009-12-01T01:28:00.003+02:00

En son İnönü'deki maça gittiğimde derbi stresi, bu dönemde yaşadıklarımız, sıkıntılı ruh hali falan derken maç sonu coşkusu dışında doya doya takımla içli dışlı olamadığımızı farkettim, bu gece de Mustafa hoca banttan röportajında Serhat Ulueren'e taraftarı anlatırken: 'Onlar protesto etmeye başladığından beri maç kaybetmedik...' gibisinden konuştu.

Biz böyle olmasından keyif mi alalım şimdi diye durup düşündüm açıkçası, sayın(!) başkana olan tavrımız sanki Beşiktaş'a olan kızgınlığımızmış gibi yansıdı haftalardır herkese, basın zaten her maç sonrası protestoyu takımla bütünleştirdi, futbolcular taraftardan maç sonlarında destek istedi, en son da hocamız şaka yollu da olsa bu böyle yetmez(!) dedi, yeter derken ben hiç takımın kötü gidişatını aklıma getirmedim açıkçası, vefasız damgası yedim zaten tribünde açılan bir pankart ile daha beteri olamaz hayatımda kimseler merak etmesin diye düşünüyorum aylardır fakat son yazdıklarımı dönüp okudum da mutluluğum sanki sadece bu satırlarda kalmış gibi geldi, aslında ben her maçtan önce takım sahaya ısınmaya çıktığında onları tribüne çağırarak onları forma içinde heyecanla maçı beklerken görerek maçı hükmen kazanmış oluyordum hep kendi kendime...

Cuma günkü maçta da gene böyle olsun istiyorum yeniden; kaç maçtır yüzümüzü güldürenlere onların istediği şekilde karşılık verelim artık, onlar da anlasınlar pireye kızıp yorgan yakmadığımızı, sonuçta Beşiktaş dendiğinde kalbimizin atış ritmi değiştiği sürece yanlarında olacağız, onlar da inandıkları yolda yürümeye devam etsinler, mümkünse tepedekiler de bu iyi gidişten pay çıkarmasınlar kendilerine, verdikleri zararlar yüzünden uykusuz geçen gecelere, cümle alem içinde ağlayamazken içimizde kan gölleri oluşturan hallerimizi düşünüp yol alsınlar Beşiktaş'tan uzaklara...

Diyarbakırspor ile ilgili bazı haberler okudum basında, bizimle maçları olduğu için de bu haberlere sevinen abilerim kardeşlerim var internet dünyasında, sevinemedim ben onlar gibi, rakip de rakip olmalı ki maçtan sonra eve giderken savaştık ve haklı bir galibiyet aldık diyelim, beleş ve ucuz galibiyetler sarmaz beni, Ankaraspor'u oynamadan 0-3 yenmek yerine Galatasaray gibi ter akıtarak zar zor yenmeyi tercih ederdim, Beşiktaşsız 1 hafta geçer mi lig yarışında gelin bize sorun o hafta ne çektiğimizi, şimdi önümüzde güzel bir hafta ve açılış maçı olarak Cuma günü var, gene işe forma ile gideceğim kısmetse, gene işten çıkıp stada yol alacağım, formamı üstümde görenler gene maça gittiğimi anlayacak diye heyecan olmak ne güzel, Cuma günü gurur denizlerinde bizi yüzdüren takımla gökyüzünde yıldız olalım şampiyonluklara koşalım haydi bastır şanlı -rengi- 'kara' -umudu- 'beyaz' kartalım!

Haftanın Sanatı

2009-11-30T18:34:00.003+02:00

ÖYLESİNE BİR MEKTUP

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu,diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Yapış yapış, vıcık vıcık bir yalnızlık bu. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başı içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum da.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

Can DÜNDAR

Saygılar Benitez

2009-11-30T00:47:00.003+02:00

"Şampiyonluğu ilk 6 haftada alınacak sonuçlar belirlemez. Ama kimin şampiyonluğu kaybedeceğini belirler" demişti sayın Benitez(Liverpool antranörü) ve sezon başında Beşiktaş'ın kötü gidişini değerlendirmek isteyen herkes bu sözün arkasına güzelce yaslanarak üzerimize geldi.

Ben dediydim havalarına girmek istemem Türkiye'de sonuçta kirli bir düzen olduğuna inanırım futbol konusunda açıkçası, bu sebeple alıp yürüdüğü zaman rakiplerimiz bence de iş bittiydi ama bir yandan da futbolun doğası gereği tekerlerin bir yerde patlayacağını düşünüyordum; özellikle Galatasaray'ın oynadığı hücum futbol rakipler ve şartlar zorlaştıkça Gökhan Zan-Servet ikilisi ile fazla verim vermezdi, gelinen nokta gösteriyor ki Ankara'da Ankaragücü'nün 3lemesi ile başlayan dönem devam edecek gibi, hatta şimdiden detaylı transfer haberleri çıkmaya başladı, öbür tarafta ise Fenerbahçe elindeki kadroyu rotasyona sokamadan sabitlemenin cezasını eksikliklerde puanlar kaybederek yaşamaya devam ediyor, aynı transfer haberleri onları da kandırmaya başladı. Bu arada Beşiktaş ne mi yaptı, hiçbir şey yapmadı aslında futbol açısından, özellikle ilk haftalarda hakettiğimiz puanları alamamanın sıkıntısını son haftalarda dolu dolu haketmesek de kısmen hakederek kazandığımız puanlarla telafi ettik.

Belki dengeler gene değişir belki puan durumu gene savrulur gider ama şu var ki Benitez'in sözü o kadar da kaale alınacak bir içeriğe sahip değilmiş, sonuçta ilk 6 haftada yalan rüzgarlarında süzülen Beşiktaş şimdilerde zirveye uçuyor, e zaten en özlü söz de bu takıma ' Bobo ' gibi oturuyor; zirvelerde karttalar da olur yılanlar da, birileri oraya sürünerek gelmiştir, birileri ise süzülerek... Bu sonuçlar en çok seçimleri etkileyecek diye içim cız ediyor, bu takıma bir de aklı selim bir yönetim gelse çok daha güzel olurdu günlerimiz, bayramımız...

Bu Gözler Arasında Siz de Var Mısınız?

2009-11-29T17:08:00.002+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=36002

Linkteki haberin başlığını görünce eminim ki hadi ordan diyenlerin sayısı en az benim kadar şaşkın ifadeyle olacaktır; ülkemizde yapılacak 13. Avrupa Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası’na ev sahipliği yapacak Abdi İpekçi Salonu’nda hazırlıklar büyük ölçüde tamamlandı.

Bu şampiyonayı 600 milyon göz izleyecekmiş, acaba ülkemizde böyle bir organizasyon olacağından kaç sporseverin haberi var ve ya hakkaten haberdeki gibi bu sporseverlerin gözü cidden bu salonda olacak mı çok merak ettim, şaşkınlığımı paylaşmak istedim. Sırf bu haberin ihtişamı sebebiyle sanırım az da olsa göz atma ihtiyacı duyacağım, o kadar göz arasında kendi gözlerim olmazsa eksiklik hissedebilirim bünyemde sporsever olarak.

Bayramlarda Çubuklu Formamı Giydim...

2009-11-28T13:25:00.003+02:00

18 Şubat 1986 doğumluyum... Doğduğum sene Beşiktaş şampiyon oldu diye ne kadar sevinsem azdır diye düşünmüşümdür hep; kolay değildir doğduğunuz tarih ile anlamı olan bir zaferi ilintilendirmek her zaman, bu sebepten de içinde bulunduğumuz bu günleri unutturmayacak bir bayram hayal ettim kaç zamandır.

Çok da inanmadığım bir galibiyet serisi buldu Beşiktaş büyüklüğüne yakışır şekilde son 3 maçta; önce Trabzon'da sonra Dolmabahçe'de ve ardından Manchester'da kombo çektik futbol tarihine adeta, hani şu 3 maçta 0 çeker gol bile atamaz diyenlere nazire yaparcasına gol yemeksizin 2 gol ortalama tutturarak! Nasıl oldu da peki biz 6 senelik sayın(!) başkanımıza bile en mutlu haftasını yaşattık bu süreçte diye düşündüğümde fiziksel bir açıklama bulamadım günlerdir kendime, içinde benim de olduğum sağlam bir dua grubu vardı sanırım ve ya inanmayanlara gölge etmeyin başka ihsan istemeyiz diyenlerin inanç kat sayıları getirdi belki bu galibiyet serisini, nasıl olursa olsun bayrama bayram havasında girmeyeli yıllar olmuştu, arefe gününe girerken ki uykudaki tatlılık, akraba ziyaretlerindeki başın dik olma durumu ne kadar da özlemiş olduğumu hatırlattı bana çocukluğumdaki bayramları, öyle ya bizim çocukluğumuzda hep bayramlar bayram gibiydi, hep şampiyonluklarla galibiyetlerle bezenmiş bayramlara hasret olmak ne demektir anca o günleri gönlünce yaşayanlar bilir...

Uzun yıllar sanırım bu bayramı unutmayacağım, tertemiz pırıl pırıl tarihine anlı şanlı 3 güzel galibiyet kattı Beşiktaş son 1 ayda en olmaz denilen zamanda, tek korkum bunun başkanlık seçimlerine olumsuz yansımasıdır, bir de bu hafta bayram gününde İnönü'de taraftarla futbolcu bayramlaşsaydı tadından yenmezdi ama Sivas'tan önümüzdeki haftaya bir sinyal daha çakar inşallah futbolcularımız, çakamazlarsa da canları sağ olsun, sezonluk değil belki de ömürlük bir bayram yaşattılar bizlere, hayırlı bayramlar herkese!

... Sokaklarda Metin Ali Feyyaz oldum, güzelim sen kendini ilk aşkım sanıyorsun ama ben önce Beşiktaş'ı sevdim

Umut Yine Doldu Sensiz Sabahta

2009-11-25T10:07:00.003+02:00

http://www.bjk.com.tr/tr/haberler.php?h_no=16049

Rakip benim gözümde Avrupa'nın değil dünyanın en büyük takımı durumundadır; en kaliteli futbolun oynandığı ligin son 20 senesine damga vurmuş, tüm coğrafyada hayranları olan ve gene tüm coğrafyada kupa kaldırmışlığı olan bir takımdan bahsediyoruz, futbolcuları Real Madrid gibi sadece parayla satın almayıp, kendi özünden de çıkaran ekonomik olarak dünyanın en büyük takımı ile bu gece deplasmanda karşılaşacağız.

Karşılaşacağız da bir sıkıntı var içimizde derbi galibiyetine rağmen, en sevdiğim lig ve Milli Takım'a sahip İngiltere topraklarına gidişlerimiz genelde kötü anılarla doldu, en iyi deplasman performansımız da ama tarihsel olarak gene bu deplasmanda yaşandı, şimdi bugün ne olur acaba diye düşündüğümüzde yok rakip gençlerle çıkacak yok gruptan çıkmayı garantiledi kasmaz deyişlere aldırmak açıkçası işime gelmiyor, antreman fotolarına bakarken bile stadın heybeti kendini belli etti ve her zaman olduğu gibi gene tıklım tıklım olacağından kimsenin şüphesi yoktur.

Futbolcularımız sahaya çıktıklarında dayak yemiş gibi ve ya şaşkınlık içinde olmasınlar, gözlerinden biz bu maçı kazanabiliriz ışığı gelsin isterim, beraberliğe mutlu olacağımız bir deplasmanda ayrıca CSKA yenerse mecbur galibiyet için de oynamamız gerekecek olması durumu daha da zor hale getirmesin bir de mümkünse, bize uyguladığı tarifi uygulasın Wolfsburg yeter de artar hayır duamızı almasına.

Eskilerin değil çok eskilerin bildiği bir pop müzik şarkısının sözleri başlığı oldu bu yazının, sabah sabah umut depoluyorum kendime akşam için, okuyan ve okuyacak olanlara da bir nebze olsun yansırsa ne ala... Saldır Beşiktaş!

Haftanın Sanatı

2009-11-23T23:35:00.003+02:00

Behrouz Panahi - To Miyai => Dinlemek için üstüne tıklayın...

Kazımcım Kasmasan Böyle Olmazdı!

2009-11-23T17:48:00.003+02:00

three/ üç/ thalaatha/ tri/ tre/ gamma/ drei/ trois/ san/ saddex/ trzy
Bu kelimelerin hepsi ayrı ayrı 3 anlamına gelmektedir yazıyla... Futbolda ise, deli gibi bağırdığımız için hala kendine gelmeyen sesimiz ve tezahüratlar yüzünden ağrıyan çıldırasıya savurduğumuz kollarımız demektir benim için derbinin ardından... Değdi mi derseniz peki, değmekle kalmadı bir bu kadar daha feda ederdim der kime sorsanız o güzel gece için!

Trabzon deplasmanından sonra derbi gününe kadar tüm benliğim maçla içli dışlı oldu. Sabah gözlerimi açıp uyandığımda Beşiktaş ile başladım dualarıma; yolda, kampüste, evde, işte... Nerde aklınıza gelirse orda yaşadım bu maçı adım adım! Her derbi kendi içinde önem taşır mutlaka, hatta rahmetli Vedat Okyar abimizin dediği gibi sokakta iki çocuk misket oynarken görsem eğer birinde Siyah Beyaz forma varsa durur desteklerim onu rakibine karşı diyecek kadar biz düşkünüzdür bu derbi maçlarına, sonuçta şimdi eğer klavye başında bu yorgun kollarımla yazı yazarken dahi içimden coşmak geliyorsa hayatımızı ne kadar etkileyeceğini düşünmek çok da zor olmasa gerek... Ama dedim ya farklı bir anlam vardı bu maçta benim için, yıllarca içerde dışarda esprilerimize malzeme olan rakibimiz ne olduysa kendine güvenmeye, zar zor aldıkları 2-1 0-1 gibi galibiyetler (Bu maçların çoğunda Beşiktaş'a fahiş(!) hakem hataları yapıldı) sonrasında üstten bakmaya başladılar bize, haklı mıydılar, sonuna kadar haklıydılar bu konuda, biz ne kadar hakem hatası gol yollarında beceriksizlik şu bu... v.b. desek de neticede anlamsız bir lig serisi oldu galibiyetsizlik yönünde.

Bu ruh hali tribün insanında bazen çöküntüye bazen de tam tersi patlamaya sebep olur, geçen maçlarda neden böyle patlamadın derseniz onu bilemem ama bu maçta iliklerime kadar hissettim o patlamayı, hatta maçtan önceki son yazımda gene buraya yıllar sonra KAPALI üstte kutu diye tabir ettiğimiz yere geçeceğim dedim, geçtim! Ama oraya geçene kadar da sabah evden çıkmamla başlayan bir süreç yaşadım; uyandıktan sonra fişek gibi bir kahvaltı çaktım, ardından öğlen namazımı kılıp yola düştüm, tam evden çıkmadan önce de anneme parçalı mı çizgili mi diye sordum; çizgili dedi, boynumda çizgili atkım da tamamdı yani... Beşiktaş'ın o sıcacık Çarşı'ndan girmemle kendimi tezahüratların içinde bulmam bir oldu, Cumartesi günü çalışanlar da vardı elbet ama saat 16.00 civarında Kazan tıklım tıklım olma yolunda emin adımlarla ilerliyordu, birkaç arkadaşım da gelince Çarşı'nın önce daha da içine girerek yeme içme faslını aradan çıkarttık, ardından da ver elini Şairler Parkı... Orda da sohbet keyifli, kafalar güzeldi ama stadın ordaydı benim aklım, yıllardır elini kolunu sallaya sallaya gelen deplasman taraftarlarına yeterince netten sallayıp durduk, bu sefer dedim belki bir umut daha fazla oluruz stadın orda, tutmadı. Zaten tutsa da bir anlamı olmazdı sonradan anladım ki gelen renkli taraftarlar değil hakkaten kendini Cumhuriyet(!) ilan edenlerin devlet başkanı falandı sanırım, Kabataş'tan bizim KAPALI tribün önüne kadar polis heryeri dümdüz etmişti, nerdeyse gökten uçan kuşları bile toplayacakları az daha gayretli olsalar, gene elini kolunu sallaya sallaya girdiler stadımıza ve gene TOPlu halde!

Stada girmekten başka yol kalmadı şimdi dedim içimden, tam ilk polis demirlerinden geçecekken flaşlar patladı gözüme doğru, 2 adet temiz yüzlü gazeteci arkadaş fotoğrafımı çekti, yalan da söylemeyeyim ilk anda polis olduklarını sanıp iyice sövdüm yönetimimize ama sonra polislerden biri gazeteci onlar deyince duruldum, düştüğümüz komik durumu karelemek istediler sanırım, elimizde kimliğimiz bir listede adımız var mı diye yoklandık, derken stad turnikesi ve KAPALI alt tribün en ön sırada buldum kendimi, hafiften sohbetlerimize devam ettik, maç ne olur nasıl gelişir nasıl biter derken, renkli renkli eşofmanlı futbolcular çıktı çimlere ve anında başladı tepki hep bir ağızdan; Açıklamaların girecek götüne Seni sikmek lazım İbne Colin Kazım OoOoO... Amacı neydi acaba Kazım'ın hakkaten ne düşündü öyle yazarken, diğer takım arkadaşları da farklı düşünmüyordu mutlaka, fazla kapılmışlardı başkasının şeyiyle gerdeğe girmeye demek ki, hala bilemiyorum ama bize çok olumlu yansıdı bu hırs anlamında, çok yumuşak oynayan Serdar Özkan bile gidip diz vuracak kadar motive haldeydi sağ olsun Kazım ne diyelim, istesek bu kadar arzulayamazdık herhalde galibiyeti!

Sonra üste çıkma zamanı geldi tribünde, sıra sıra dizilen güvenliklere acıyan gözlerle baktım açıkçası; stad boşken tamam yakalayabilirsin paçasından yakasından belki ama stad dolu olduğunda ne yapacaksın taraftara, adam zaten göze almış aşağı düşmeyi el uzatıyor yukarı çekin beni diye, bir de sen çıkma falan desen döner sana patlar diye düşünceli halleri gözlerinden okunuyordu, yazık her maç açık olan kapılar da kapandı yönetim(!) tarafından ama engel olamadı üst mücadelesine. Üste çıktıktan sonra bir an tereddüt yaşamadım değil, hani gene köşede ve ya loca altında mı kalsam diye, sonra yok dedim ameller niyetlere göredir, gün bugün ve KAPALI kutuda abiler yokken sette her nefes altın değerindedir. Başladık yüklenmeye dolu dizgin şekilde gökleri delip de Optik Başkan'a, Barış Akarsu'ya, Ferdi abiye, Vedat kaptana... daha nicelerine sesimiz ulaşmalıydı bu gece dedim kendi kendime, ses yükseldikçe boğazım hafifliyordu, ıslıklar kulaklarımı çoktan yırttıydı zaten, gol gelmedi belki ama ilk devre sonunda benim inancım daha da yoğun kıvamdaydı, sürekli içimden son İnönü'deki lig galibiyetimizi geçiriyordum, Carew ve Mustafa Doğan...

İkinci yarı da öyle başladı, pozisyon sol kanada nasıl geldi hatırlamıyordum eve gelip de özeti izleyene kadar ama topun havalandığı sırada gideceği yere gözlerim kaydığında Fink'in o gelişini sanırım ömrüm boyunca unutmam, sonrası mı? Sonrası 5 sıra aşağı yuvarlanarak geçti, ben canlı bomba misali patlarken bir çığ gibi aktı KAPALI tribün yukarıdan aşağıya, herkes birbirini eziyor, mutluluklardan mutluluklara göz kırpıyorduk, tam toparlanalım yeniden destek moduna geçelim derken Bobo bu sefer hayırdır dedi bize, yok öyle kolay çıkmak kutudan bu gece! Bir çığ daha yıkıldı KAPALI'da! Bobo deyince zaten akan sular durur benim için; Trabzon'daki maçtan sonra kalede Hakan ilerde Bobo arada ne olursa olsun diye boşuna demedim, yüzümü kara çıkartmadı koçum benim!

Bundan sonrası gırgır şamata gibi geçse de ben çok ağladım tribünde içten içe, bu kadar isteyip de aldıktan sonra bir maçı sanırım hedefsiz kaldım sezon sonuna kadar, helal-i hoş olsun futbolcularımıza, kalkan yerler insin yeterdi bana, öyle de oldu gerisi detaydı, gerçi detayları da hayal etsem ve maçtan önce bir senaryo yazsam anca bu kadar 'CAAART' diye otururdu; Kazım kırmızı kart ile atıldı, çirkef Emre sakatlandı, Volkan denilen kaleci ligde kaybetti Beşiktaş'a karşı hem de 3 gol ve sonuncusu bacak arası, Allah'tan daha ne isteyebilirdim ki, tribün desen zaten düğün yeri gibi, sonuçta herkes neyin ne olduğunu bildi bu maçtan sonra, biz kocalığımızdan şüphe etmezken, başkaları da şüphe ettikleri yerlerinden Fink oldu!

BeşikTAŞ yerinde ağırdır!

Aliağa Maçına Dair..

2009-11-22T17:53:00.005+02:00

Aynı akşam oynanacak derbi mücadelesinin heyecanıyla, genel olarak basketbol takımımıza ilgi gösterilmeyen bir karşılaşma oynandı Aliağa'da. Maçtan önce oyuncuları hakkında bile bilgi sahibi olmadığım Aliağa Petkim, maç başlarken gördüğüm oyuncu kadrosuyla beni tedirgin etmeyi başardı. Karşıyaka'da yıldızlaşıp Real Madrid'e gitmiş bir Hosley, Kepez Belediye'de göstermiş olduğu başarılı performansla kendisini Murat Didin'in takımı Deutchebank Skyliners'da bulan Lorenzo Gordon'ın etkili olacakları zaten maçın başından belliydi.

Hosley'i 4 Gordon'u 5 numarada oynatırken Halil Üner, bizi kendi silahımız olan hızlı hücum gücüyle vurmayı hedeflediğini belli ediyordu. Aslında maçın başında bu şekilde yemiş olduğumuz sayıların yanında Baxter'ı kullanarak içerden bulduğumuz sayılar ve Cevher, Newley ikilisiyle bulduğumuz 3 sayılık isabetler maçı atamayanın kaybedeceği bir havaya soktu. Bu maça kadar ligin en az sayı yiyen takımı olmamızın yanında iyi hücum etmemiz aslında bizi bu şartlarda rahat bir galibiyete sürükleyebilirdi.

Ama bu noktada beklenmedik faktörler devreye girdi, Halil Üner'in oğlu Kaan ve maçın hemen başında 2 foul almış olan Berkay guard ikilisi, Engin'in sakatlığı sebebiyle 4-5 maçtır 37-38 dakika ortalamayla oynayan Chatman'in hücum gücünü gençliklerinin verdiği enerjiyle bitirmeyi başardılar. Psikolojik faktörlerin Chatman'in oyununa etki seviyesinin bilindiği bir noktada yapılan bu sert savunma takımın hücum gücünü oyuncuların bireysel performanslarına bıraktı.

Mclinton'un bulduğu peşpeşe el üstü isabetler takımın sinirlerini bozarken, oyunda tutunabilmemizin bir numaralı sebebi Brad Newley oldu. Yunanistan Ligi'nin bir maçta en çok ve en yüzdeli 3 sayılık atış isabetine 8'de 8 atışla adını yazdırmış olan Avustralyalı oyuncu 10'da 7 isabetle 33 sayı üretti. Buna zaman zaman katkı veren Cevher ve sayı olarak belirli bir standardı yakalamış fakat farklı bir oyun stili olan Baxter da katılarak öne geçmemizi sağlasalar da, maçın son bir dakikası içerisinde Gordon'a vermiş olduğumuz 2 hücum ribaunduyla gelen basketler maçı çok kritik bir noktaya getirdi. Bu noktada son top performansında şimdi kadar geçen sene ki Oyak maçı hariç bir başarı göremediğim Chatman topu Kaan'a çaldırınca mağlubiyet kaçınılmaz oldu.

Peşpeşe alınan iki mağlubiyet, galibiyet ritmimizi bozsa da takımın kendine olan güveninden bir şey kaybedeceğini zannetmiyorum. Şimdi önümüzde hafta içerisinde Tataristan'da Unics Kazan'la yapılacak çok zorlu bir mücadele var, grupta liderliği istiyorsak buradan bir galibiyet alarak bu yolda önemli bir galibiyet elde edebiliriz, çok uzaklarda da olsalar gönüller onlarla olacak. Bu maçın sonucu ne olursa olsun önümüzdeki hafta sonu Telekom'u sene başından beri 2 kez yenerek gücünü belli etmiş bir Bornova Belediye'yle zorlu bir maç oynayacağız. Siyah-beyaz renklere gönül vermiş tüm Kartalları maça davet ederek bu takımdan desteklerini esirgememelerini diliyorum..

Son söz : Derbi galibiyet kaynaklı güveniyle saçma sapan konuşan Şeref Yalçın'dan boş konuşmayı bırakarak şu takıma son görev günlerinde olumlu bir şeyler katmasını istiyorum. Mesela bu hafta bilet fiyatlarını 5 lira gibi bir fiyata çekerek bunu yapabilir..

Seni Düşündüm Dün Akşam Yine

2009-11-20T23:10:00.003+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=35528

Basında çıkan haberlerin aksine bazen kafamdan geçenler tersi olur, bu haberin benzeri geçen sene de çıktıydı Mustafa hoca için, derbi karnesi zayıf diye yansıdı basına, benimse zihnimde onla ilgili olan derbilerde hep kazanan ve galibiyeti çok olan isim diye takılı kalmış nedense...

İç saha performansı özellikle derbilerde hep iyi olmuştur diye kurarken kafamda gene bu haber çarptı gözüme, dönüp de Beşiktaş'a baktığımızda ise sadece 2 derbi galibiyeti var oynadığı 7 maçta, onların da biri kupa finalinde İzmir'de ve son iç saha derbimizde şampiyonluk yolunda Galatasaray karşısında, diğer 4 lig maçı ve Süper Kupa finali gene hüsran hanesinde yazılmış durumda, buna bir de son dakika haberleri İsmail'in kadro dışı kalması ve kalede Rüştü'nün oynayacak olması gibi faktörler eklenince dışarıya yansıtmasak da iç dünyamızda yıllara dayanan derbi kısırlığı tekrar mı edecek endişesi sardı bir anda... Açık açık da yazalım hatta futbolun doğrularını son haftalarda hiç ama hiç yansıtamadık sahaya, kaç maçı yalandan yere kazandık biliyorum, Trabzon deplasmanında ligde de balonumuz söner diye düşünürken Şampiyonlar Ligi'nden sonra, olmayacak bir galibiyetle bu derbiye geri sayım yaptık, şimdi sayılı saatler kala inanç ve coşku vermek taraftara imkansız gibi, inanan zaten yarın tribünde yerini alacaktır fahiş(!) fiyatlara rağmen!

Yarın bir kırılma yaşanacak ne olursa olsun, içinde tereddüdü olan kişiler eminim ki patlama yaşayacaklar stadda ve ya tv karşısında belki de nostalji yapıp radyo başında... İşte bu patlama eğer galibiyet peşi sıra gelirse tadından yenmez muhtemelen, mağlubiyet peşi sıra gelirse de ben şaşırmam açıkçası, zaten yıllar sonra KAPALI kutu içinde olacağım, niyet ettim niyet eyledim boğazım yırtılana kadar bağırmaya, günlerdir düşündüklerimi bir kez daha yaşamaya hazırım, bir de kendimi düşündüm sonra ölesim geldi Beşiktaş uğruna...

Şerefsizler Şike Yapar...

2009-11-19T23:25:00.002+02:00

http://www.medyaspor.com/v02/news.aspx?id=35558

Yukarıda gördüğünüz resim bir tarihin değişmesine sebep olmuştur ülkemizde futbol denildiği zaman, 92-93 sezonunun son maçında Beşiktaş kendi evinde Gençlerbirliği'ni 3-1 yenerken Galatasaray Ankaragücü'nü 0-8 geçti şampiyon oldu ama Süleyban Seba öyle bir söz söyledi ki damarlarına kadar işledi futbolumuzun, şerefli 2. olmuştu Beşiktaş, boyunlar büküktü belki ama başlar dimdik havadaydı bu sayede!

Yıllarca tanıdığım renkli takım taraftarları arkadaşlarım bu kavramlara fazla takılmamam gerektiğini çünkü tarihin kimin şampiyon olduğunu yazdığını böyle ufak tefek detayları görmezden gelmem gerektiğini söyleyip durdular, bugünlerde ise tesadüf müdür bilinmez arka arkaya patlaklar veriyor para şike şaibe hani nerede efsane haberleri! Futbolda Almanya'da hazırlık maçlarında, ülkemizde ise basketbol şubesinde farklı kimliklerle adam oynatarak kendini tatmin eden bir düzen içinde buldu bir anda renkli camialar kendilerini, zaten dalaşmaktan başka da bir halta yaramayan dünyanın en büyük sözde(!) derbisini de bu yüzden oynuyorlar sanırım, şikeciler ve teşvikçiler kapışıyor diye de göz önüne alabiliriz bu rekabeti, zaten derbi olma kültürünü yansıtacak başka bir rekabet olguları yok çıkan haberlere bakarsak haklarında, yazık...

Yazının başlığını bir tezahüratın girişiydi, çıkışı da devamı yani bir anlamda da cevabı olsun; Şikeyi de Galatasaray... Bknz: Cemal Nalga

Sus! Soru Sorma!

2009-11-17T23:51:00.004+02:00

Haftasonu derbi öncesinde gene ağzı olan konuşuyor, çoğunlukla da renkli topçular geniş geniş cümleler kuruyorlar; İnönü'de daha rahatız, yarıştan koparacağız, onlar bizi iyi tanır... v.s. gibi kendi taraftarlarını gaza getiren bizim de sinir kat sayımızda oynama yapan açıklamalar bunlar...

Konuşmakta son derece haklılar aslında, yakın tarihe baktığımızda 2004-2005 sezonunda 2 tane kapı gibi galibiyetimiz var ligde, ondan sonra kupa maçları hariç hiç pençe geçirememişiz! Gene de böyle sönük kalması futbolcularımızın hiç mi hiç gerekmez, bakıyorum pırlanta basınımıza hep onların söylemleri hep onların üstten bakışları, bir de bizim oyuncularımıza bakıyorum ve açıkçası sindiremiyorum bu derin sessizliği, içimden geçenleri de yazayım buraya; Bobo çıksın desin Guiza gol atacakmış bize, kupa maçındaki gibi 2 tane biri kafayla biri ayakla golüm var desin, Ernst uzaklardan Koray misali avlamaya devam edeceğim desin, İbrahim Toraman çıksın şampiyon olamasak da derbi kazanarak taraftarımızı mutlu edeceğiz bu maç inancımız tam desin! Yok bunları demeye gerek görmeyip sahada icraat yapacağız diyorlarsa ona da eyvallah demesini bilirim ben, fırtına öncesi sessizlik tanımı ne de güzel yaraşır kartalımızın şanına!

Bu maç için gene sıkışmaya, yüksek nabızlı hallere alışmaya başladı kalpler Beşiktaş için, en son galip geldiğimiz lig maçında KAPALI üstte çıldırasıya nasıl sevindiğimiz hala hatırımda hele Carew gol attıktan sonra yanan bir meşale vardı ki nedense her Carew dendiğinde o meşale yanar benim de kalbimde, sırf onun yüzü suyu hürmetine Kara Kartal koy fenere!

Ayaktopu Argosu Sözlüğü

Beşiktaşsız Yaşamaktansa...

Havalar Serin Mevzular Derin...

Bir İstanbul Dumanı

Darüşşafaka maçına dair...

Batugol Olmak ya da Olmamak

Karşıyaka maçına dair..

Formanın Hakkını Vermiyorsunuz!

Haftanın Sanatı

Paranıza Edeyim İhaleye Birşey Olmasın

Simsiyah Kasımpatı Gördüm

Haftanın Sanatı

Çok Şükür

Cafe Crown Maçına Dair..

Bu Sene Şampiyon Görelim Sizi...

Son Defa...

Haftanın Sanatı

Futbolun Bize Öğrettikleri...

Ülker Maçı ve Hakem Sorunsalı...

Marmara Üniversitesi Beşiktaş'ın Kalesi!

Haftanın Sanatı

İki Sıfır Sıfır Dokuz

Erdemirspor Maçı ve Genel Değerlendirme..

Kalbimizde Renklerin Bitmese de Dertlerin... (Bursaspor Maçı)

Maçlar Olur Biz Deplasmana Gidemeyiz...

Haftanın Sanatı; Beşiktaşlı Mehdi

Kepez Maçı ve Genel Değerlendirme...

Bizim Burda Fenere Böyle Derler...

Haftanın Sanatı; Şampiyon Beşiktaş

Beşiktaşlı olmak Gözyaşı Değildir akıp Gitsin,Bir Mevsim Değildir Zamanı Gelince Bitsin,Bir Heves Değildir Gelip Geçsin ve"BEŞİKTAŞ" Ömür Değil Ölünce Bitsin

UEFA Kurgusu

Telekom Basket Bonn maçına dair..

Gel Siyahla Beyaz Olalım

Haftanın Sanatı

Saygılar Benitez

Bu Gözler Arasında Siz de Var Mısınız?

Bayramlarda Çubuklu Formamı Giydim...

Umut Yine Doldu Sensiz Sabahta

Haftanın Sanatı

Kazımcım Kasmasan Böyle Olmazdı!

Aliağa Maçına Dair..

Seni Düşündüm Dün Akşam Yine

Şerefsizler Şike Yapar...

Sus! Soru Sorma!

Beşiktaşlı olmak Gözyaşı Değildir akıp Gitsin,
Bir Mevsim Değildir Zamanı Gelince Bitsin,
Bir Heves Değildir Gelip Geçsin ve
"BEŞİKTAŞ" Ömür Değil Ölünce Bitsin